136 



trjáa. Yiðurinn er byggður úr löngum hvolfum með 

 mjóum endum, er ganga saman likt og fleygar. Merg- 

 urinn, sem er innsti hluti trjánna, er samsettur úr 

 stuttum og opt mjög stórum hvolfum. Út frá honum 

 ganga merggeislarnir til aUra hliða. 



Bygging einfræblaðaðra jurta er mikið á annan 

 hátt. í>ar eru kerstrengirnir á víð og dreif um allan 

 stöngulinn, og myndunarvefurinn innan i hverjum 

 kerstreng, en eigi 1 sameinuðum hring 1 gegnum alla 

 ker.strengina, sem hjá hinum tvífræblöðuðu jurtum. 

 J>ar myndast pví engir árhringir, sem hægt sé að sjá 

 aldur peirra á. 



Hæriiig: og: vöxtup Jurfanna. 



Sökum pess að jurtirnar hafa engin sérstök melt^ 

 ingarfæri eins og dýrin, pá gengur næring peirra á 

 allt aunan hátt. Sérhvert efni verður að uppleysast 

 i vatni, svo pað geti orðið jurtunum að notum, nema 

 lopttegundir pær, sem blöðin draga til sín. Rótarhár^ 

 in sjúga í sig næringarvökvann úr jörðunni, og síðan 

 stignr hann upp jurtina hvolf úr hvolfi. þessi fram, 

 rás næringarvökvans orsakast að mestu leyti af peim 

 eiginlegleika vökva og lopttegunda með ólíku eðli, að 

 peir leitast við að draga til sín hver annan og blanda 

 sér saman, til pess að halda jafnvæginu. |>ótt hvolf- 

 in sé lokuð, hindrar pað ekki rás vökvans, heldur 

 signr hann hægt og hægt i gegnum hvolfaveggina, 

 pví peir eru jafnan pannig lagaðir, að vissir hlutar af 

 peim eru ávallt næfur punnir, pótt peir pykni á öðr- 

 um stöðum. Á leið sinni gegnum jurtina breytist 

 Tökvinn sí og æ, og myndar nýia .jurtahluta^ eða við 



