U4 



í>vi lengra að dregnr frá jafndægrahring, pvi ólík- 

 arí verður jarðargróðurinn ; pegar kemur út fyrir hvarf- 

 baugana, má heita, að hann sé allur annar en i heit- 

 ustu hlutum hitabeltisins. I syðsta hluta hins norð* 

 læga beltis vaxa sígræn 1 a u f t r é, o 1 í u t r é, b ó m- 

 u 1 1 a r p 1 a n t a n og m a i s. En nokkru norðar grær 

 vínviðurinn og ýms á v a x t a t r é, pá e i k og 

 b æ k i og af korntegundum h v e i t i. Kyrzt í beltinu 

 eru pessar plöntur sjaldgjæfar, en birki og ýms 

 b a r r t r é algeng, og i stað hveitisins vex par r ú g u r, 

 h y g g og h a f r a r, Merkustu tegundir, sem vaxa í 

 kuldabeltinu, af barrtrjám eru: greni, furaog 

 e i n i r og af lauftrjám í birki og ýmsar víðitegundir. 

 J>ar vaxa og margar grastegundir, hálfgrös, 

 m s a r og annað pess konar. Yerður jarðargróður* 

 inn minni, tegundir færri og ófullkomnari að byggingu 

 sem norðar dregur, og loksins hverfur hann algjörlega 

 fyrir ís og jöklum í nyrztu löndum. 



Eins og hitinn minnkar pví nær að dregur heim- 

 skautunum, pannig pverrax hann og pvi hærra að 

 að kemur frá hafleti. Er pvi jarðargróðurinn mjög 

 breytilegur í fjallalöndum. Ef meun fara upp hátt 

 íjall i hitabeltinu, unz jökull tekur við (15 — 18000 fet 

 yfir sjávarmál), pá geta menn séð par allar breytingar 

 jarðargróðursins, eius og ef menn ferðast frá jafn- 

 dægrahring og svo langt sem jurtir gróa út að öðru^ 

 hvoru heimskautinu. 



Sumar jurtir, sem einungis gróa í hinum heitu 

 löndum, pegar pœr eru sjálfráðar, má rækta í köldum 

 lundum, og venjast pær par við loptslagið. Kartöpl- 

 ur t. a. m. eru frá allheitum héruðum i Suður-Amc 



