145 



l'iku, og hinar algengu korntegundir eru flestar í önd- 

 verðu frá suðvesturhluta Asíu. En mikið eru pað 

 fleiri jurtir, sem ómögulegt er að rækta pannig, nema 

 í húsum inni eða jurtabaðstofum {Drivhiisé). 



Auk afstöðu landanna frá jafndægrahring hefir 

 pað mikil áhrif á jarðargróðurinn hversu löndin liggja 

 fjærri eða nærri sjó. Á eyjum og með ströndum 

 íram er hið svo nefnda eyjalopt; er par meiri hita- 

 jöfnuður sumar og vetur en langt frá hafi; loptið 

 er saggasamt og þokur og rignar algengari en inn í 

 löndunum. Allt petta hefir áhrif á útbreiðslu jurt- 

 anna. Sumar þola ekki eyjaloptið, en aðrar purfa 

 beinlinis saggasamt lopt og prífast bezt^ par sem er 

 lítiU munur á hita sumar og vetur. 



Efni jarðvegsins hefir áhrif á útbreiðslu jurtanna. 

 J>ar sem jarðvegurinn er ríkur af næringarefnum, er 

 gróðurinn vanalega mikill og fjölskrúðugur, ef ekki er 

 annað, sem hindrar, svo sem ofmikill kuldi eða hiti, 

 purkur eða væta. í>ar standa jurtirnar pétt og teg- 

 undir eru margar, pvi ein parfnast pað næringarefni, 

 sem önnur hefir ekkert með að gjöra. Væta og festa 

 jarðvegsins hefir einnig mikil áhrif á gróðurinn, sumar 

 jurtir geta ekki gróið nema í lausrijörðu; aðrarpurfa 

 rakan jarðveg, eða vaxa beinlinis i vatni. Aptur gróa 

 sumar bezt í föstum jarðvegi og purrum , sumar í 

 sendinni jörð, á klettum, í leirflögum o. s. frv. 



Ljósið er alveg nauðsynlegt fyrir allar 'jurtir að 

 undanskildum sveppum og nokkrum snikjujurtum, sem 

 eigi hafa hinn græna lit, og vaxa á dimmum stöðum. 

 Blaðgrænan er bundin við Ijósið^ að pvi leyti, að 

 hún getur einungis myndazt við áhrif pess. En í sam* 



10 



