153 



lín'rækt í Európu pr í Rússlandi, einkum fram með 

 Eystrasalti. 



Teættin (Ternströmiaceœ). Af pessari ætt er 

 teplantan ræktuð í Kína og Japan, milli 23'' og 35» 

 n. br. |>egar hún er 5 — 6 ára , eru blöðin tekin, 

 vafin saman og bökuð yfir hægum eldi, og slðán eru 

 pau látin i lopthelda blýkassa. Te er töluvert nær- 

 andi, og hin pægilega lykt og bragð orsakast af eins 

 konar olíu, sem er i blöðunum. Hefir pað ura marg- 

 ar aldir verið almennur drykkur í Kína. En á 17. 

 öld kom það fyrst til Európu, og nú er par eytt mörg- 

 um milliónum punda á ári hverju. V" 



FJóluættin iyiolarieœ). Jurtir af pessari ætt 

 hafa óskipt og dreifð blöð með aukablöðum; blómið 

 er óreglulegt, bikarblöðin 5 og krónublöð jafnmörg. 

 Stöngullinn beygist að ofan, hallast pvi blóraið niður 

 á við. í>að krónublaðið, sem niður veit, er opt stærst 

 og með stórum spora. Duptberarnir eru 5, eitt á- 

 vaxtahús einrúmað og ávöxturinn er hylki. Blórain 

 sitja einstök — Hér vaxa pessar 4 tegundir : m ý r a- 

 f j ó 1 a. ( Yióla palustris), skógafjóla (V. Silva- 

 iica), hundafjóla eða tírsfjóla (F. canina) og 

 prílit fjóla eða prenni ngargras {V. tricolor). 

 Sú tegund er hér algengust. 



Sveíiijurtaættin (Papaveraceœ). Jurtir, 

 sem teljast undir pessa ætt, hafa tvíblaðaðan bikar, 

 sem fellur burt pegar blómið er útsprungið. Krónu- 

 blöðin eru 4, duptberar margir og einn duptvegur, 

 arið sitjandi. Avöxturinn er hylki. í jurtinni er 

 gulur eða hvítur mjólkursafi. — M e 1 a s ó 1 (Fapaver 



