17Q 



ingalauf {S. herlacea). Grasvíðir er hin minnsta 

 Yiðartegund. 



2. Birki (Beiida). 

 Undir penna flokk heyra bæði tré og runnar, allt ein- 

 hýlisjurtir. Blómin eru lítil og ávöxtnrinn er vængj' 

 uð linot. — Björk {B. intermedia) vex hér allvíða. 

 Hinir einu skógar hér, sem teljandi eru, eru bjark- 

 skógar. og pó minnka peir nú óðum á flestum stöð- 

 um. Hæstu bjarkir, sem hér vaxa eru 8 — 10 álnir á 

 hæð og hinar gildustu rúm alin að ummáli niður við 

 rótiaa (Hallormsstaðaskógur). — Fjalldrapi (B. 

 nana) , með rauðleitum berki , er optast heldur sma- 

 vaxinn runnur. en pekur opt stóra landfláka, einkum 

 á lágum heiðum og hálsum. 



3. S k á 1 1 r é {CupuUJeræ). 

 þau eru einbýlistré og draga nafn sitt af pví, 

 að utan um hnotirnar er eins konar hylki eða hin svo 

 nefnda skál. Erhún annhvort mynduð einungis af pak- 

 blaði, eður eiunig að nokkru leyti af holum stöngulhluta. 

 Hér vaxa engin tré af pessum flokki en i öðrum lönd- 

 um eru mörg merkileg, svo sem eik {Qverms), bæki 

 {Fagiis) Qg kastanía (Castanea). Eik er höfð í 

 skip og margs konar húsgugn og smiðisgripi; börkur- 

 iun er notaður við skinnaverkun og af einni tegund, 

 (korkeikinni) , sem vex i jSIiðjarðarhafslundam, fæst 

 korkur úr berkinum. Bæki vex mjög i Suður-Európu 

 og á sléttunum í Mið-Európu. Skógar i Danmörku 

 eru nærri eingöngu bækiskógar. Bæki er hið bezta elds- 

 neyti, og er hka mjög notað i margs konar smíðar. 

 Avextir (akarnj af eik og bæki eru hafðir handa svÍA-! 



