179 



præði, sem peyta peim út í loptið pegar sporahúsið 

 opnast. 



Allar tegundir, sem tilhéyra eltingarættinni, eru 

 nú smávaxnar. En á steinkolatíma.bilinu voru þær 

 stórvaxin tré eins og burknar. |>ær eru flestar mjí'g 

 auðugar af kísil og heldr slæmt skepnufóður. 



Elting {Equisetum) vex hér margs konar. Hún 

 hefir tvenns konar stöngul. Fyrst á vorin vex upp 

 af rótarstönghnum greinalaus stöngnll með mörgum 

 sporaskjöldum soxhyrndum , er mynda sívalan klepp 

 efst á stönglinum. J>essa jurt kalla menn skolla- 

 fót. Vaxa peir mjög íljótt, snemma á vorin, og falla 

 íljótt aptur. pegar lengra líður á sumarið vaxa upp 

 ófrjósamir (sporalausir) stönglar með kranssettum grein- 

 um. Elting þolir iUa frost og visnar pví á hverjum 

 vetri. — Eski {E. hiemalé) hefir snarpan stöngul 

 greinalausan. Allir stunglarnir eru frjósamir og eins 

 að úthti. Eski lifir allan veturinn. 



«yafuaæí:tiii {Lycopodiaceæ). Jurtir af pessari 

 ætt hkjast töluvert mosum að útliti, og eru opt skríðandi. 

 iStöngulhun er greinóttur, blöðin pétt, hreistur- eða al- 

 mynduð. Sporahúsin sitja annað hvort í blaðhornun- 

 um eður í axi með sérstökum pakblöðum. — Helzta 

 kyn, sem hér vex, er jaf ni eða skoUafingur {Ly- 

 copodium) með mörgum mjög smáum sporum, er hkj- 

 ast dupti {HexemeT). I jafua er dáhtið af leirmálmi 

 {aluminium), sem varla finnst í oðrum jurtum. 



Iflosar {Musci) hafa práðmyndaðan og optast 

 greinóttan stöngul, með grænum blöðum, er hafa enga 

 yfirhúð né andholur. Mosarnir eru byggðir úr tóm- 

 um hvolfum, en hafa engin ker. Sporahúsið situr á 



12* 



