180 



stuttum eða longum legg, sem beitir bursti. Surair 

 mosar hafa engin æxlunarfæri og auka pvi kyn sitt 

 með skiptingu. 



Hér eru kunnar yfir 200 mosategundir ; enda eru 

 hin köldu lönd að jafnaði auðugust af peim, pví mos- 

 ar purfa ekki mikinn hita til að proskast, en aptur á 

 móti mikinn raka eða vætu. Mosar hafa mikla pýð- 

 ingu fjrir jarðveginn, með pví að hinir eldri fúua og 

 yerða að mold, en aðrir nýir bætast ofan á ár eptir 

 ár. Megin hluti mós er myndaður af mosategundum. 



Hálfmosar (Eepaticœ) Hkjast hinum eiginlegu 

 mosum, en eru pó opt ófullkomnari að byggingu. Hér 

 vaxa 60 — 70 tegundir. 



3. Lanfspörajurtir. 



jþarap {Algœ) vaxa bæði í söltu vatni og ósöltu, 

 og eru fjölbreyttari að mynd og vexti en nokkur ann- 

 ar jurtaíiokkur. Margar tegundir eru að eins eitt hvolf 

 og sjást ekki með berum augum ; aptur eru aðrar mörg 

 hundruð fet á lengd. Flestir parar, sem vaxa í ósöltu 

 vatni, eru grænir að lit, en í sjó móleitir eða rauðir. 

 Ýmsar parategundir eru ætar, svo sem s ö 1. Ur sjáv- 

 arpörum er og unnið j o ð og s ó d a, og margar tegundir 

 eru ágætur jarðaráburður. 



Slimpari er'að eins eitt hvolf, en opt eru margir 

 einstakhngai innan i einu sameiginlegu hylki. |>eir 

 vaxa ekki einasta i vatni heldur og á steinum, trjám 

 og jafnvel snjó og klaka. — Kísilparar {Diato- 

 maceæ) eru hka eitt hvolf með ýmislega lagaðri kísil- 

 skel. Jjeir lifa i sjó og ósöltu vatni, og sjást ekki 

 einstakir með berum angum, en geta pó yerið svo 



