181 



margir að peir rayndi heil jarðlög. — Vatnshár er 

 einstakir eða greinóttir præðir, grænir aðlit. Slý, sem 

 er svo algengt í ósöltu vatni, er samsafn af pess kon- 

 ar pörum. — Vatnshiranur eru flatir eða pípu- 

 myudaðir, grænir parar, er ýraist fljóta ofan á vatni 

 eða sitja fastir. Sumar tegundir eru ætar (sjósalat eða 

 fergin). — Rauðparar lifa næstum ætið í sjó. Af 

 peim flokki eru söl {Bhodymenia palmata) og fleiri 

 ætar tegundir. — Vanalegt pang er móleitt, optast 

 greinótt, stöngul- eða blaðmyndað og lifir i sjó. Und- 

 ir pað telst blöðrupang {Fucus vesiculosum) , með 

 mörgum loptfylltum blöðrum, og sikurpang (Lami- 

 naria sacJiarina) á samt mörgum fleiri tegundum. Ur 

 ösku pessara pangtegunda fæst sóda og joð ; sumar má 

 og nota til manneldis. 



ISveppÍP (Fimgi) evu snýkjujurtir, sem vaxa 

 helzt á hálfrotnuðum dýra og jurta líkömum eður á 

 lifandi dýrum og jurtum. Aðalsveppurinn er vanalega 

 práðmyndaður {Mycélium) og greinist opt margvíslega 

 út um líkamann, sem hann vex 1. 



í raörgu tilliti eru sveppir næsta ólíkir öðrum 

 jurtum. J>eir hafa enga blaðgrænu né sterkjuefni og 

 margir forðast Ijósið, sem er pó svo nauðsynlegt fyrir 

 vöxt og viðgang annara jurta. |>eir eru auðugastir af 

 ýmsum köfnunarefnissamböndum eins og likarai dýr- 

 anna, og draga til sín súrefni úr loptinu, en anda frá 

 sér kolsýru eins og dýrin. |>egar hiti og væta er 

 nægileg, vaxa raargir sveppir ákaflega fljótt. Flýta 

 peir mjög fyrir rotnun hinna lifandi hluta og sundur- 

 liðun efnanna. Sökum köfnunarefnisins eru margir 

 sveppir mjög nærandi, en sumir eru eitraðir. 



