190 



rauður, gull gult, silfur hvítt, blý grátt o. s. frv.^ 

 og litur annara steina er miðaður við pá (eirrauður, 

 gullgulur, silfurhvítur, blýgrár). En aptur eru margir 

 aðrir steinar, sem hafa mjög breytilegan lit sökum pess, 

 að önnur efni blandast inn i pá og liturinn verður svo 

 €ptir eðli peirra. Kvarz t. d. finnst með ótal litbreyt- 

 ingum ; en er pó litlaust pegar pað er alveg hreint» 

 Margir steinar breyta lit sínum pegar peir eru muldirý 

 er pá duptið optast Ijósara en steinninn sjálíur. 



Sumir steinar eru mislitir eptir pví hvar á pá er 

 litið, og litblær margra breytist eptir pví hvernig Ijósið 

 íellur á pá; en petta orsakast af innri bygging peirra 

 og stundum af mjög punnum lögum, sem setjast utan 

 á hinn eiginlega stein. Til eru steinar, sem lýsa 1 

 myrkri, ef peim hefir áður verið haldið i Ijósi. Drauga- 

 steinn lýsir 1 myrkri ef hann er núinn, en íiusspat 

 pegar pað er hitað. 



Gljái steina er eptir yfir borðipeirra, og getur 

 pví verið mjög ýmiss konar. Nefna menn hann ýrasum 

 nöfnum eptir eðli hans, svo sem málmgljáa, gler- 

 gljáa, íitugljáa, perlumóðurgljáa o. s. frv. 

 Allir steinar með málmgljáa eru ógegnsæir eins og 

 málmarnir. 



Oagnsœi steina er á ýmsu stigi, og sumir eru al- 

 veg ógegnsæir t. d. aUir málmar. Sjáist nokkuð 

 Ijós í gegnum pá, eru peir kallaðir gegnskínandi, 

 en gegnsæir pegar hægt er að lesa á bók í gegnum 

 pá. Svo er t. d. alveg hreint kvarz (bergkristall) og 

 silfurberg. 



Margir steinar eru segulmagnaðir. Járn og 

 fleiri steintegundir draga að ser anuau enda segulnúl- 



