220 



jarðmyndana, hvort heldur að eldur eSa vatn hafa 

 unnið að peim. I fyrstu frummyndunum jarðarinnar 

 hafa ekki fundizt leifar lifandi hluta. Meðan jarðskorp- 

 an var mjög heit, gat ekkert vatn haldizt á henni, 

 heldur gufaði jafnóðum upp aptur, og hélzt pannig í 

 loptinu. Var pvi loptið stöðugt pykkt og drungalegt. 

 fullt af skýjum og raka. En smátt og smátt kólnaði 

 jörðin meira og meira, bæði af hitaláti sínu út í geim- 

 inn og af vatni því, sem sífellt helltist úr loptinu nið- 

 ur á hana og breyttist par í gufu. J>egar jörðin loks- 

 ins var orðin svo köld, að vatn gat haldizt á henni, 

 fór pað smátt og smátt að safnast í dældirnar, og pá 

 varð fyrst greining lands og lagar. En fyrst voru pó 

 vötn og sjór heit og uppgufunin pvi ákaflega mikil. 



f>ví pykkri sem jarðskorpan varð, pví minna bar 

 á eldkröptunum að neðan, en stöðugt verkuðu peir pó 

 með pví að hefja suma hluta, svo við pað mynduðust 

 heilir fjallgarðar og lönd; eyjum skaut úr sjó og aðr- 

 ar sukku. Surastaðar brauzt hrauneðjan upp um op 

 og sprungur og breiddist út yfir stór svæði og storkn- 

 aði siðan. |)annig mynduðust pykk lög ofan á frum- 

 íjöllunum og svo önnur ofan á peim o. s. frv. Vatnið 

 starfaði og ekki síður en eldurinn. Helliskúrir steypt- 

 ust úr loptinu og muldu niður fjöllin og mishæðirnar. 

 Vatnið fossaði niður hliðarnar og flutti með sér stein- 

 dustið, sem pað losaði af fjöllunum, niður í lægðirnar. 

 J>ar settist pað að og myndaði leirlög. Ar og lækir 

 néru farveg sinn, og sjór og stöðuvötn brutu niður 

 strendur sínar og jöfnuðu síðan eðjunni og mölinni yfir 

 botninn. f>annig breyttist smátt og smátt yfirborð 

 jarðarinnar af áhrifum elds og vætu. Loptið gjörði og 



