221 



nokkuð að pvl, með pvi að hjálpa vatninu til að leysa 

 sundur efnasambönd jarðvegsins og steinanna, og 

 stormarnir feyktu steindusti og leirryki af hæðunum 

 niður í lægðirnar. 



Smátt og smátt fór að brydda á lífi á jörðunni, 

 bæði i sjó og á landi. J>ó eru elztu jurtir og dýr, 

 sem fundizt hafa, mjög ófuUkomin, enda var pá jarð- 

 vegur og loptslag óhagkvæmt, og ómögulegt að í pví 

 gætu prifizt jurtir pær, sem nú gróa. Loptið var pykkt 

 og dimmt sökum vatnsgufanna, er sífelldlega stigu upp 

 af hinum heitu vötnum ; sólarinnar naut pví ekki fuU- 

 komlega, en Ijósið er eitt af aðallífsskilyrðum dýra 

 og jurta. Jarðvegurinn var blautur sökum vatnsins, 

 sem iðulega streymdi úr loptinu, og regluleg gróðrar- 

 mold var ekki til fyr en jurtirnar fúnuðu og blönduð- 

 ust eðjunui og leirnum, sem lopt og vatn myndaði. 

 Sjór og stöðuvötn voru fyrst heit sökum hitans að inn- 

 an, sem lagði út um jarðskorpuna. Elztu sjávardýr 

 höfðu pví einmitt pá likamsbyggingu , sem purfti til 

 pess að standast penna hita. Elztu fiskar t. d. voru 

 paktir beinskjöldum, sem hafa varið pá fyrir áhrifum 

 hins heita vatns. En af hita jarðarinnar leiddi pað, 

 að jurta og dýralíf var fyrst hér um bil eins á öllum 

 stöðum jarðarinnar. En pví meira sem hún kólnaði, 

 pví meiri varð hitamunurinn við heimskautin og miðju 

 jarðar. Eptir pví breyttist svo dýra og jurtalífið ; 

 pær tegundir, sem ekki poldu loptslagið, dóu út og 

 hurfu, en aðrar nýjar komu í staðinn, lagaðar eptir 

 loptinu og eðli lands og lagar, sem pær lifðu í. 



Dýr og jurtir unnu talsvert að myndun jarðarinn- 

 ar á ýmsan hátt. Jurtirnar fúnuðu og blönduðust 



