231 



en sumstaðar í Fljótsdalshéraði t. a. ra. við túnið á 

 Egilsstöðum; par eru klettarnir núnir og strykaðir 

 eins og með hefli. Yíða sitja stórir steinar og björg 

 upp á háum klettum. Hafa peir borizt pangað með 

 jökli, og orðið siðan eptir, pegar hann bráðnaði burtu. 



Af pví, sem nú er sagt, sést, að jöklarnir hafa 

 unnið hér ærið mikið, með pví að skera sundur út- 

 jaðra landsins, mjlja niður hæðirnar, og mynda laus- 

 íiri lög ofan á klettunum í dölunura. En peir hafa 

 ekki gjört rainna að verkura á suraum öðrum stöðura. 

 firðirnir og dalirnir í Noregi eru að miklu leyti skorn- 

 ir niður af Is og vatni. Mikið af yfirborði Danmerk- 

 nr er samanhrúgað grjót, sera flutzt hefir með jöklum 

 norðan frá Skandinaviu, og suður á |>ýzkalandi finn- 

 iast steinar á vl.ð og dreif paðan að norðan. 



Eldfjöllin 

 eru mynduð af ösku, vikri og hrauni, sem brotizt hefir 

 upp ura undirlagið, og hlaðizt hvað ofan á annað. 

 Vanalega eru pau strýtumynduð raeð gíg efst á topp- 

 inum ; en stundura eru pau pó langir hryggir með 

 gígjaröðum að ofan (flekla). Gigir eru og stundum 

 við rætur peirra eður utan 1 hllðunum. Eldfjölhn hér 

 á landi standa öll á móbergi, og fylgja viðast hvar 

 vissum stefnum, og eins eldgígir, sem á jafnsléttu eru. 

 A Norðnrlandi liggja eldíjalla- og gigjaraðirnar frá 

 norðri til suðurs, en á Suðurlandi frá norðaustri til 

 suðvesturs. En pessu er eiunig pannig varið ura eld- 

 fjöll í öðrum löndum, að pau fylgja vissum stefnum. 

 Halda raenn að petta komi til af pví, að í jarðskorp- 

 unni sq langar sprungur, sera eldurinn brýzt upp um 

 h§r og hvar, flejzt liggja eldfjí^llaraðirnar nálægt sjó, 



