TRACT ATUS DE REFRACT. ET TELESC. LIBER I. 1 653. 1 5 



huic aequalem angulum efficiet refraftio radij FA cum ipfa HA, hoc eft gequalcm 

 angulo HAE, efl: enim CAE linea redta. Sed et in eodem piano, per redam 

 HG duclo, funt FA et AE, quum fint in direftum ipfis DA , CA. Ergo patet 

 radij FA refraélionem fore ipfam AE quando diaphanum eft a pane H. quod 

 erat dem. 



Propositio [II]. 



Si fuerit diaphani fuperficies quselibet AB, inquam extrin- 

 fecus cadat obliquus radius DC, qui refringatur fecundum 

 CG; fitque recta ECP fecans diaphani fuperficiem ad angu- 

 los rectos, et fumatur in ea intra diaphanum punctum quod- 

 vis F, unde ducatur FG parallela radio DC. dico ha ne occur- 

 rere refractioni CG, et habere CG ad GF rationem eam quae 

 eft refractionis. 



Quia enim propter refraftionem angulus FCG minor eft quamDCE,idem 

 quoque minor erit quam PFG, ideoque CG, FG neceflario concurrent. Porro 

 quia fecundum refraétionum legem fuperius expofitam, finus anguli DCE ad 

 finum anguli FCG rationem habet eam , quse eft refractionis. Sinus autem anguli 

 DCE idem eft qui anguli DCF feu CFG. Ergo in triangulo CFG habebit 

 finus anguli CFG ad finum anguli FCG rationem refraétionis. Quare eandem 

 quoque habebit latus CG ad latus GF. Quia nempe in omni triangulo, latera 

 inter fe eandem proportionem fervant, quam finus angulorura, quibus illa fub- 

 tenduntur. 



Patet autem et converfae hujus *) veritas. Nempe fi FG parallela exiftente 

 radio DC, redtaeque CG occurrente, fuerit CG ad GF ratio eadem quae eft 

 refraétionis, tune CG fore refraftionem radij DC. 



*) La copie de Niquet intercale le mot „propositionis" ; qu'on retrouve dans le manuscrit 

 même, mais qui y fut biffé depuis. ' v ' . 



