TRACTATUS DE REFRACT. ET TELESC. LIBER I. 1653: 



25 



et producatur , habeatque TA ad AD proportionem refraftionis. Dico T fore 

 punélum difperfus quaefitum: Hoc'efl: radiorum ex D procedentium refraétiones , 



ficut FN eft|radij DF, intra diaphanum 

 ita ferri , quafi venirenc ex punéto T. 



Producatur enim DF verfus L, et 

 jungatur FT. Igitur fi fuperficiem AE, 

 contra quam hîc'pofitumj eft, terminare 

 imaginemur diaphanum verfus D exiftens, 

 manifeftum eft per praeced. radiorum ad 

 D tendentium refraéliones concurrere ad 

 punftum T: ita ut radij LF refraélio 

 futura fit FT. Eft autem FD in direc- 

 tum ipfi LF, et FN in direftum ipfi 

 TF. Ergo et FN erit hic refraftio radij 

 DF *. Itaque radius DF refraélus ita fer- 

 tur quafi ex punélo T manaret, ideoque 

 erit T punélum difperfus quaefitum. Patet 

 autem ejufmodi efle, ut radiorum refrac- 

 tiones rétro produélas ultra ipfum T, cum 

 reéta AD conveniant. 



[Prop. L] 



[Propositio VI.] 



Problema [3]. 



Data diaphani plana fuperficie et puncto ex quo manan- 

 tes radij intrinfecus in eam deferantur; invenire punctum 

 difperfus refractorum. 



Sit [Fig. 1 2] plana fuperficies diaphani AE et punftum T datum , ex quo radij 

 ad fuperficiem AE ferantur ut TF. Sit TA refta ad fuperficiem AE perpendicu- 

 laris, eaque dividatur in D ita ut TA ad DA habeat proportionem refraâionis. 

 Dico D fore punétum difperfus quaefitum: ut nempe FL refraélio radij TF 

 feratur quafi ex punéto D procederet. Jungatur enim FD. Si igitur LF efl^et 

 radius incidens in fuperficiem AE, tendenfque ad punétum D, ejus refraélio 

 foret FT, ut ex probl. [i] eft manifeftum; quia nimirum TA ad DA eft pro- 



4 



