TRACTATUS DE REFRACT. ET TELESC. LIBER I. I653. ^7 



portio refraétionis. Igitur viciflim radij TF refraftio erit FL; haec enim refraélio- 

 num lex efl: ut fupra fuit expoficum. Igitur D eft punaum difperfus qusefitum. 

 Erit autem ejufmodi ut radiorum refraéliones omnes citra D concurrant, hoc 

 efl: ut concurfus earum minus diftet a fuperficie A quam punâum D. Quod 

 facile probari potefl: ex iis quae habentur in Probl. [i]. 



[Propositio VII.] 



Problema [4]. 



Data diaphani fuperficie plana, et puncto extra diapha- 

 num ad quod tendentes radij intrinfecus in fuperficiem ejus 

 incidant, invenire punctum concurfus refractorum. 



Superficies diaphani plana fit AE , et punftum 

 extra datum T, quo tendentes radij ut LF , occur- 

 rant fuperficiei AE intrinfecus. Sit TA fuper- 

 ficiei ad angulos reétos , eaque fecetur in D, ut 

 TA ad AD fit proportio refraélionis. Dico D 

 efle pundlum concurfus quaefitum. Confl:at enim 

 ex probl. [2] fi DF fit radius incidens, ejus 

 refraélionem fore FL , quoniam FL eft in direc- 

 tum ipfi TF , ratio autem TA ad AD eadem quae 

 refraftionis. Igitur viciffim hic erit FD refradio 

 radij LF; ac proinde D punftum concurfus radio- 

 rum tendentium ad T. Nullus autem radius con- 

 curret ultra D. 



Lemma [i.] 



Sit triangulum BAC [Fig. 14] angulum A obtufum habens, 

 et ducatur ex B quae occurrat AC, verfus C productae in D. 

 Dico minorem effe rationem BD ad DA quam BC ad CA. 



Sit enim duéta CE parallela DB. Quoniam ergoangulus A obtufus eft; angu- 



') Huygens a annoté en marge: „haec 4 lemmata possunt omitti.*' Cette annotation doit 

 dater d'avant 1666, puisqu'on la rencontre de même dans la copie de Niquet. 



