231 



TRACTATUS DE REFRACT. ET TELESC. LIBER II. 1653. 



[Propositio XII.] ') 



Difpofitis in linea recta^ oculum et vifibile jungente lenti- 

 bus aut fuperficiebus quotvis et quibuslibet^ communem axem 

 habentibus eandem lineam rectam^ Percipiet oculus poft om- 

 nium refractiones aliquam vifibilis partem etiamfi veluti 

 ad punctum reductus fuerit dummodo hoc punctum non fit quo 

 poft refractionem concurrunt radij a puncto vifibilis quod 

 in axe eft egreffi. 



Sit re&a FE axis communis in quo oculus ad A pun&um , lentes 

 ad B et C. Invenîatur porro ex Theor. . . . *) punStum F ad quod 

 pertinentes radij ut GF fie&antur refra&ione lentis B per HA ad 

 punBum oculi A. Itemque inveniatur punSîum D , ad quod perti- 

 nentes radij ut DG fle&antur refra&ione lentis C in GF;ut perti- 

 neant adpunBum F atque ita porro ft plures fuerint lentes fuperficiefve. 

 Poteft autem infinité diftare punSfa F vel D. quibus cafibus axi 

 paralleli fiunt radij GFvel DG. Quodfijam vifibile adpun&um D 

 pojttum effet ^ apparet oculum fore in punSîo concurfus radier um e 

 pun&o D venientium , eoque unum hoc vifibilis punSîum tantummodo 

 infinité tuncexpanfum cernî. Ponîmus autem hic oculum effe extra hoc 

 concurfus punBum. Ergo punBum D cadit vel ultra vel citra locum 

 rei vifibilis^ quce nempe fitin E vel K. 



Quoniam igitur ita duci potefi FHG ut quamlibet exigui fiant 

 anguli fmguli GFC, GDC, jeu EDN, apparet effici poffe ut 

 reSfa FHG, GDN non extra lentes B, C aberrent. Harumvero 

 poftrema GDN, necefario partem aliquam reBarum EM vel KL 

 axi perpendicularium intercipiet, velut NE vel KO , quas oculus com- 

 prehendet angulo BAH. Itaque aliquam vifibilis partem cernet , quod 

 erat dem. 



Quod fi infinité difiet punBum D , tune DG axi parallela interci- 

 piet rurfus partem reSîarum EMvel KL. Si vero F infinité diftatfit 

 F H axi parallela, nec idquicquam in démon ftratione mutât. 



Voir la Prop. XX, Lib. I , p. 99 du Tome présent. 



