686 H oniwi tz. 



Et tarnen hacc facicns sanctulus sibi iiidetiir. Crede mihi raini- 

 mum habet Augnistini, qiii praeter cultum (qui tarnen Augustini 

 non est) nihil habet. Cum ait in regula: ,non affectetis ucstibus 

 plaeere sed moribus', palam est istum prodigiosum et phis 

 quam notabilcm eultum ab ipso non fuisse probatum. Age uero, 

 quisquis Augustino dedit nomen, ei fas non erit aheubi ab eo 

 dissentire? Etiamnc si illc a uero dissentiat? Gerte locis aH- 

 quot sie illc lapsus est, u,t negari non possit. Nusquam tarnen 

 non reucrenter loquor de Augustino. Quid sentiant Leeo tum 

 eruditiores tum sanetiores, hie non refcram. Porro quod illc 

 tam impendio fauet Aug^istino, non mirum, quem arbitratur ab 

 se solo intelligi. Vide quaeso quo supercilio ista scripta sunt 

 abs te. Recanta inquam ubi male cecinisti, repurga libmim 

 tuum: itaquc pcrpcndes, (|uantum ipse egeas censore potius 

 quam ccnsorcm ag:as. Quid dici potest aut stultius aut arrogan- 

 tius? Quasi mihi ad censuram opcris tua sit opus opera. Sunt 

 alii ([uorum iudicium scquor. Nee usque adeo mihi deest 

 iudicium, ut tua castigationc sit opus. Si uis ualde Augusti- 

 niamus haberi, Studium illius ac uitam imitarc. Si uiueret 

 Augustinus, citius agnosceret me quam multos, qui titulo illius 

 stidtissime gloriantur. Haec libcrc tibi scribo, sed amicc. Perde 

 has literas. Si uis exemplar transcribito: moam manum abolcto. 

 Posthac si quid scribis, obsigna literas propter famulos. Benc uale. 

 Aus flem Cod. Hör. A. p. 41. 



Löwen. VI. 



Martinus Lypsius Bruxellensis eximio saerae theologiae 

 professori D. Erasmo Roterodamo. 



Legi iurgatriccm cpistolam luam, uir cruditissime, at non 

 sine risu, quod mihi plane uiderens in ali(t quodam vcrsari 

 mundo. Quando cnim aut ubi^ecnsorcm cgi vcl uitac vel studio- 

 rum tuorum? Fatcor, iudicani nonnunquam ciuilitcr locos ali 

 f|Uot, in quil^us mihi non in lotnm satisfecissc uisus es attento 

 lectori. ■ Verum nt sacuus et siiperciliosus obiurgalor tibi hac- 

 tenus displicuit, ita ciuilcm et araicum monitorcm gratia dignum 

 serapcr censuisti. An nunc diucrsum scntisV Nequaquam. Qui 

 factum est igitur, ut hunc in mpdum ad nos scripscris? Vis 



