Erasmns von Botterduiu und Maitinus Lipsius. 090 



« • 



.t^ ' XV. 



Martinus Iiypsius Bruxellensis probae indolis adulescenti 

 ^ Gerardo ' Riuio - Gandauensi S. P. D. 



Quo minus liabeas nosti'um Aristotelem, mi Gerarde, per 

 me non stetit. Scis formulam verboruni, quibus tecuni e^. 

 Si verecundiae huius plusquain virginalis afiectum eximere non 

 vales, age, dumtaxat scribe te velle: et illico ad te veniet. 

 Caeterum tu vicissim rem milii (quisquis sum) pergTatam fe- 

 ceris, si faiTaginem Erasmicarum epistolarum ad me miseris. 

 Mihi satis fuerit, quod horis aliquot ea uti liceat. Si eam tibi 

 necdum emisti, da operam, ut ab amiculo quopiam precario 

 aceipias, sed tuo nomine, non meo, qui cuculli liuius gratia 

 ' male audio apud plui-imos. Bene vale, mi Gerarde, et Martinum 

 tui amantissimum redama synceriter. 



Aus dem Cod. Hör. A. p. 49. 



XVI. 



D. Martino Lypsio Bruxellensi Gerardus Rivius S. 



Memini alteris tuis literis male me audisse propter vere- 

 cundiam , quod non exactius videlicet illud beneficii , quod 

 mihi praestitisti , emendicauerim: adeo tibi videtur placere 

 nomiulla in poscendo beneficio confidentia. En quo nunc ist- 

 hoc tuo facto delapsus sum. Non modo petiui impudentius, 

 sed assecutus etiam diutius aequo detinui, utrinque fortasse 

 culpandus, cum quod in desiderando verecundior, tum in 

 fniendo impudentior fui. In hoc igitur me tibi permitto, ut 

 animo tuo obsequaris. Ferendum est mihi, qui non considera- 

 tius rationem habui et concessi beneficii et autoris. Non latuit 

 illud y.oivößtov, illa inquam rerum omnium communio, quae apud 

 vos est. Non latuit, quod publicum erat ac uniuersis vobis 



' Gerardus Rivius (in Löwen) ist wol kaum der Gerardus Bibliopola, den 

 Erasmus (122 u. 18U) erwähnt. Als Dichter h.ätte er von Hoffmann 

 Peerlkamp genannt werden können. 



' Rimo (so immer). 



4Ö* 



