Erasmus von Rotterdam und Martinus Lipsius. 690 



I^nquo carmina doctiora doctis 

 \«. Musarumque' melos comatularum 



Canto quod stridula eiicit camena, 20 



Omni impar oueri etiam ferendo. 

 Quo fit palpitet et neget frequenter 

 ■mj&mi^ Laudum adire decus ' tuarum, 



Qui tanto superas honore fratres, 



Quanto est haec minor omnibus camenis 25 



Infelix piplea. etenim potentis 



Naturae Imperium ita tulit omnes 



Dotes corpore plurimum expetendas 



Ut nulli melius, beata uita, 



Constans, relligio et mores sacrati, ^ 30 



Linguae munera nemini pudenda, 



Non durum ingenium nee insuave est. 



Adque haec corporis haud desunt figurae, 



Dotes sunt animi pares et ipsae. 



Sed quid dura gemis? non potes omnes 35 



Infelix animique corporisque 



Scire nee potes enarrare versu. 



Quod natura negat, sinas ualere. 



Quisque haud pessimus, ast erit suapte 



Censura propriaque sanctitate 40 



Contentus. Cape pauperes Gerardi 



Venae uersiculos tenerioris. 



Noui splendidiora te decere: 



At qiuim quod volumus dare negatum, 



Demus quod dare nostra fert facultas. 45 



Aus dem Cod. Hör A. p. 50 f. 



xvn. 



Mart. Lipsius adulescenti bonae spei Gerardo Riuio 



Gandensi S. 



Ne putes neglectiii aut obliiiioni tribiiendiim quod facun- 

 dissimis tiiis litteris, quae ad me fideliter perlatae sunt, non 

 responderim. Velamen excusationis, quo apud te utor, nego- 

 ciorum sunt sarcinae, quibus me passus tum onerari. His 

 exoneratus posthabitis omnibus. Gerardi mei literas relegere 

 Visum est. Inter legendum vidi, id, quod res erat, non posse 



1 gemens ausgefallen; vgl. epist. XXV. v. 28. 



2 Vgl. Brief XXV. V. 70. 



