Erasraus von Rottorflam und Martinus Lipsius. 707 



, XXV. 



Gerardus Riuius Martino Lypsio S= 



MQöl!itti''^alterij^ Jiteris tuis male me audissc proptcr vere- 



cundiam, quod non exactius illud beueficii, quod mihi prac- 



stitisti, postidai-im. Adeo tibi placere videtm- nonnulla in po- 



scendo beneficio confidentia. Eu quo delapsus sum obiurgatione 



tua. Verecundus petitor factus sum longo tempore usucaptor. 



Increpitus pudor simulatque voti compos factus sum, diutius 



retinere persuasit, quod crederera in reddendo celcritatem, ut 



in petitione verecundiam pari modo esse notabilem. Quamquam 



ut ingenue fatear, utrobique medio exeidi, in requirendo timi- 



dior, in utendo impudentior. Hac igitur in parte me tibi quo- 



que permitto, uti tuo animo obsequaris. Merito ferendum est 



mihi, qui non consideratius rationem habui concessae rei tem- 



porisque, ad haec benefactoris. Non me latebat. quod res 



Omnibus ex aequo esset communis eoque diutius ex illo soda- 



litio religionis iure copulata continer«, non parum esse inhoue- 



stum, eo quod plurium usus esset impeditus unius idque exteri 



gratia. Haud ignorabam, quamuis sub manu '- tibi sit cm-a 



custodiaque codicum, condecere tamen fratrum usibus ac coe- 



nobio libros sistere quam maturrime. Hae cogitationes, haec 



consiHa suppetebant, quibus his quae metui facile mederi 



licuerat. Sed nescio quo pacto Interim incidentia negocia lectio- 



nem abruperint, ut aut necessario fuerit admittenda dilatio aut 



desistendum lectione, cuius alioqui non minimo tenebar amore, 



qui uel invito me, anbinde remordente referendi cm-a tarn diu 



librum hie aUigauit, seu quod essem rei graecanicae impotenter 



auidus, seu quod plurimum adiumenti esset ilHnc dialecticae, 



quae tum colebatm-. Caeterum vici tandem pertinaciam. Remitto 



librum saluum, integi'um, inoffensum: nihil in eo quod sciam, 



ut decuit etiam in re precaria, ruptum aut rasum aut obsoletum. 



Restat igitur beneficentiae tuae praemium. Im-e enim optimo 



me in aere tuo esse cognosco, at, ut nunc se habent mea 



omnia, non soluendo. Verum si quando detur ac oblata faueat 



tbrtuna, fortunatum senties. Nunc pro donatiuis amicus oppigne- 



' Hs. manum. 



Sitznngsber. d. phil.-hist. Cl. C. Bd. H. Hft. 46 



