« 



Erasinus von Rotterdam und Martinus Lipsius. 709 



Qiüd praestem officii, tacet timetque 

 Prodi pauperfem diu latentem. 

 Deradam niolontns auferamque 15 



Vel cnistam tennpiii, lianc dabo coactus 

 , Mag-norum vice munerum, reuoluens 

 ■mj&m^ Quae sunt ambitioni aowpa otopa, i 



Quod sint contra eadem y.Liowpa^ otopa 

 Conditori.^ Tarnen band velim vocare 20 



Munus Carmen, amice, sed silobo 

 Quod debinc concipio. Quid immoi-ari 

 Tarn multis opus? Autuma quod autbor. 

 Linquo earmina doctiora doctis, 



Impar nempe oneri etiam ferendo. 25 



Cantu quod stridula eiicit camena, 

 Quo fit palpitet et ueget frequenter 

 Laudum adire decus gemens tuarum. 

 Solatur breuitas tarnen sequenda, 

 Longitudinis extimet periclum,' 30 



Quum tantum superes bonore fratres, 

 Quanto est baec minor omnibus camenis 

 Exilis piplea, absona et fatiscens, 

 Tanquam lucifer inter astra, lumen 

 Umbras inter inertes: efficisque ^ 35 



Sensim corpora sedulus, trabende 

 Exemplis monitisque studiisque. 

 Fructus maxinius omnium putandus 

 Caecos ducere deuiis morantes 



Vitae ad limina luminisque portum. 40 



Antiquus ixovayoj; fatiget error. 

 Tu doctus nituisti, deute victo, 

 Despecta macie improbae phthoniae: ^ 

 Inuitis tenebris micas coruscus. 



Accedunt sua rebus organa apta, 45 

 Mature facere optime statuta. 

 Naturam dedit opifex. eandem 

 Ornauit poliitque dexter amplo 

 Cultu, dum dedit et pati laborem 

 Forti pectore, praemiuraque ferre 50 

 Virtutis simul optimaeque meutis, 



' Sopb. Ai. 650. 



- Unverständlich; vielleicht ein seltsamer Einfall des Rivius, der nach 



x'JO'.avEipa ein zjo^äwpa, /.üStopa bilden zu können meinte. 

 •^ sie! vgl. Zeile 8 etsi conditoris naturam prae se ferant; sonst könnte 



man an cantori denken. 

 * pericMlum {u eras.). 

 s sie! 



46* 



