Erasmus von Rotterdam und Martinns Lipsius. i 1 1 



.XXVI. 



Gerärdus Riuius Gandanensis suo Lypsio. 



MiMi&jivifllud tiuim, quod tu diminiitiuo uocabulo contemnis, 

 mihi non adeo vile esse videtur. Gratis simiim cnim est, quod 

 ab amico, praescrtim tali proficiscitur, ita ut beneuolentia magis 

 miraculo esse debeat, quam id quod datur. Tuum est vir inte- 

 gerrime pro tua modestia eleuare, mcum autem id quod est 

 fateri. Hoc symbolo animum certe promptum ac paratum agno- 

 sco, longeque plura daturientem. ' Inuitare mihi videris, ut te 

 crebrius utar, uti saepius a mea paupertaticula '^ appelleris. 

 Habeo gratiam, quod idtro tui copiam mihi facis; sie enim 

 interpretor hanc strenam. Quid ni'? Democritus ille Abderites 

 ex sarcina cautium et sarmentorum scite in fascem composita 

 et ut inquit Gelhus/^ ratione quadam geometrica librata in- 

 genium Prothagorae^ intcllexisse fcrtur in quemuis habitum 

 sequax. Hac ego coniectm-a libenter utor in tuo xenio, voluisse 

 te atque animo agitasse, quo pacto tuum in me affectum de- 

 clarares. Verum isto nihil erat opus. Satis enim iam ohm di- 

 dici, quam syncero erga me sis animo, etiamsi officiosum hoc 

 illius specimen denuo non exhibuisses, praesertim cum gratuito 

 vestri Aristotelis mihi copiam faceres, etiamdum ignoto, quod 

 adhuc mihi sedet in animo neque excidet, dum ero, dum non 

 oro : tum mecum ipsa tui sub terras ibit imago. ^ At nunc 

 rursum pro tua curiositate metuens, ne non satisfacias tuae 

 synceritati sohtoque candori, iteras beneficium et ceu quodam 

 muneris mysterio commonstras candore ruboreque pariter in 

 uno texto adhibitis, in sereno pectore sohdam adhuc residere 

 charitatem. Quid exundans ille rubor? Pectus illud amoris igne 

 illustratum. Quid lacteus ille candor? Infucatam beneuolentiam, 

 nihil liuoris, simulationis, mendacii aspersum habentem. Quid li- 

 neamenta nigricantia, consertim circumcirca per margines affusa 

 nee niueum alborem impedientia nee obscm-antia rubri fidgorem, 



1 Nach 8tüaE(ovta gebildet. 



2 Wohl paupertatula, vgl. Hicron. epist. 127, 14. 



3 N. A. V. 3. 4. 



* Richtig Protagorae. 



5 Vgl. Verg. Aeii. IV. 654. 



