Erasinus von Rotterdam und Martinus Lipsius. ( 1 ( 



XXXI. 



GislenivwÄ>of ius Salsiterrensis liberalium artium professor 



D. Mavtino Lypsio Brux. 



Salue, amantissime D. Martine. De hac tiia strenna, quam 

 misisti, habeo gratiam. Dispiciam, unde queam pensare. Öi 

 quid interim erit, quo te potero vicissim oblectare, illico istic 

 adfuerit. Valebis. Alias, ubi per ocium licebit, latius confabu- 

 labimur. 



Aus dem Cod. Hör. A. p. 76. 



xxxn. 



Henricus Darius Leodiensis D. Martine Lypsio. 



Accipe, mi D. Martine, epitapbium uniim, quod, si pla- 

 rebit, bene est: sin minus, in spongiam incumbat. ' Kon est 

 sublime nee grandiloquum, sed humile ac pressum, quäle de- 

 .syderare te aiebas. Alterum, quando voles, ad te veniet. Vale. 



Epitaphium. 



An non in fatis hoc esse uidemus, ut usqiie 



Optima de medio linida mors rapiat. 

 Hie erat ingenio miti, sermone pudico, 



Ciiius in hoc cernis condita membra loco. 

 nium relligio totum possederat: atque 



Insnetus lingua laedere quemque sua. 

 Qui transiä lector, Chri.stum rogitare memento: 



Hvmc velit angelicis associare chorLs. 



Primum versiciüum, ut scis, mutuatus sum ideo, quod 

 maxime quadrabat. Nisi piguisset me laboris, nitidius et ele- 

 gantius eram descriptiuiis. Iteiiim vale. 



Aus dem Cod. Hör. A. p. 77. 



Macrob. II. i, 2 (vgl. Suet. Aug. 85), 



