« 



Era>!nin? von Hottordam und Martinus Lipsiiis i'2\ 



XXXIX. 



D. Martine Lipsio B. Philippus Brugensis S. 



Quanquam impendio milii placeo, domine mi in Christo 

 dilecte , nunquara tarnen persuaderi poterit , mcrito aliquo 

 nostro tuum hoc miinus in me collatum esse. Quare, etsi 

 animi erga me tui propensionem nimisque libenter agnosco, 

 totum tarnen tnae benignitati gratuitae iusto meo pudore ac- 

 ceptnm fero. Quod ad testamentuiu attinet, quanquam in 

 im-is ciuihs vohiminibus vestigia faciendorum testamentorum 

 vehiti per cancellos (ut dici solet) aspeximus, nullum tarnen ad 

 haue diem plenius perscriptum testamenta condendi veteribus 

 illis modum vidimus. Itaque multis nominibus gratissimum 

 fuit hoc tuum mmius. Placuit enim primum nouitas, deinde 

 venerauda ({uaedam in verbis sita vetustatis effigies tum am'es 

 tum animum refecit, postremo in hoc vehiti per specuhim 

 rehicens eximius ille animi tui candor unice delectauit. In 

 hteris^ quidem apud nos noui est nihil dehciasque exoticas 

 Hispanica classis, quae importaret, nondum in Lihanorum por- 

 tum inuecta est. Sed extra iocum. Mitto et ego tibi, vir 

 integerrime, prisco more pro uostris opibus strenulam, sym- 

 bolum amoris erga te mei, obsecrans Christum Jesum, ut 

 annum hunc utrique nostrum veht esse sahitarem. Quod si 

 ipse nos sua dementia patiatm' impetrare, ausim abunde laetum 

 ac fehcem futurum ominari. Scio longe ampliora tuo iUi 

 erga me amori deberi, verum in praesens boni consulas, nee 

 rem suo (ut dicitm') pede, sed donantis animo metiare etiam 

 atque etiam oro. Vale et Phihppum tuum eorum albo ad- 

 scribito, qui tibi ex animo bene cupiunt. Ex nostro gurgustio 

 in coUegio LiHanorum. 



Aus dem Cod. Hör. A. p. 80. 



