7'?4 Horawitz. 



ae de imluf^lria ing'enii gloriaiu ac plaiisuiu captantciu, huc ista 

 cono-essisse quisqviam arbitretur. Tibi enira aut inilli prorsus 

 niortalium explovatuni piito (dicam fortassis arrog-antius, sed 

 tarnen iiigenue), quam non soleam quicquam ad ostentationem 

 ingenii comminisci aut fronte aliud ac vultu prae me feiTe, aliud 

 in penitioribus pectoris adytis premere. Ilacc liabui quae prae- 

 fanda putarem, quo tibi consiliorum meorum rationem cogno- 

 scendi facultas non deesset, ne istud, quicquid est negocii 

 ac muneris eruditionis aut acuminis ingenii, quod quidem niilii 

 perquani rctusmn est, fiducia (({uis eniiu huiuscemodi animi 

 inductionem non confidentiam appellet'?) suscepisse quisquam me 

 credat, et non potius testificandi araoris erga te mei studio in hanc 

 rem (etsi parum feliciter, certe sedulo) omnes neruos inten- 

 disse. lam itaque ad propositum (sie enim loquitur Cicero) venia- 

 mus. In primis non te latere velim omnia in tuis schedis mire 

 placere, nisi quod quaedam non ex bis fontibus raanare viden- 

 tur, ex quibus tu illa organis, ut ita dicam, pneumaticis fluere 

 coegisti. Ea quo notiora tibi essent, asterisco in chartis notaui- 

 mus. Verum nibil est causae, quam ob rem baec mea moro- 

 sitas tibi scrupidum iniiciat. Nam ut demus argutias istas ac 

 tenuitates dialecticas ad umbratilem ac scbolasticam pugnam 

 reddere paulo instinictiores, ad perducendum tamen (ut iuris 

 verbo utar) in rem praesentem, non perinde raultum mihi videtur 

 babere momenti. Deindc; boc tanquam minimc ociosum aut 

 parui ponderis quam altissime animo infigas velim, multum ' 

 tum lucis tum emolumenti allaturum. Ea quae sunt scripturae 

 sanctae peculiaria - annotata loco a gentilium tbeologia quam 

 fieri potest accuratissime secerne, ne pugnantes inter se res 

 permistae miscellanea rerum specie mentis obtuitum frustrentur 

 ac vestigantium intelligentiam perturbent. Fere enim fit, ut 

 tunc demum in perspicicntia contemplationeque rerum plenissime 

 suum munus exercere ac vim exerere comraodissime mens nostra 

 possit, quando in unam aliquam rem simplicem et indiuiduam se 

 totani intenderit. I'auca quaedam literarum ordine notauimus 

 in pagella. Hclicjuum est, ut si minus liac in re tuae expectatioiii 

 satisfecisse videbor uel adolescentiae uel imperitiae meae veniam 



' Nach multum dürfte Einiges ausgefallen sein. 

 ' peculfari. 



