< j?b FIo lawi 1 7. 



piitidiiluin tüuet beniguitate'? Quis tarn rara prosequitur bene- 

 uolentiaV Naui et ex bis fontibus scaturieruiit laudcö illae am- 

 plisöimae, quas agnoscere vetor a propria conscieiitia, quae me 

 docet, quüd in tergo est manticae ' prae oculis constituere. Verum 

 eo ampliiis me tibi obligatum fatear me iudiee par est, quo 

 sublimius praeter meum meritum laudibus tuis attollor. Pro- 

 fecto ipso testaris opere, quod magis tibi placeat id hominum 

 genus, cui falsas aliorum, uirtutes exaggerare cordi est, quam 

 iis, qui vera insectari vitia, sed magis bominis quam vitii ipsius 

 odio assueueruiit, nimirum quod borum bxudes ex animi candore 

 etsi pai-um moderato proliciscuntur, illos vero atra bibs possidet 

 et vindictae cupiditas. Quaiiquam ergo encomium tuum ciui- 

 bter reiicio, candorem tamen utrisque bracbiis amplector ex- 

 elamans: Si bis dotibus praeditum est PbiHppi mei pectus aetate 

 bac imraatura parumque consuha, quid cum tempore ilb acces- ^ 

 surum arbitramur. Sed iam proemii tinis esto, ut ad eum 

 epistolae tuae locum ueniam, ubi me commouefacis scribens 

 in bunc modum: ,Non te latere velim omnia in tuis scbedis 

 mire placuisse, nisi quod quaedam non ex iis fontibus manare 

 videntur, c quibus tu iba organis (ut ita dicam) pneumaticis 

 fluere coegisti.' Hactenus tua recensui verba, quae quam 

 milii placeant vix queam efFari. Amplector amici eruditissimi 

 sententiam et quidem bbenter. Est tamen abquid, quod prae- 

 texam et quo me tuear. Principio omnia ferme, quae prae- 

 bxis stelluKs notasti, ex Erasmi mei opusculo, cui tituliis est de 

 conscnbendis epistobs, - bausi visumque mihi est eundem seruare 

 ordinem in locorum catalogo, quem inibi rcpperi. Ad liaec non 

 erat animus ea sobim singubs annectere radicibus, quae ipsis 

 erant vere germana, sed et ea, quae nonnibil liaberent aftini- 

 tatis. Venim ipse pro tua prudentia liaec animaduertisti, ()j)inür, 

 eo quod asterisco potius notare quam obelo iugulare censuisti. 

 Mortaris postremum, ut ea, quae sunt arcanae scripturae, proprio 

 ascripta •' loco ab ethnicorum--theologia quam fieri potest exacte 



1 Catull. 22, 21. 



- Unter diesem Titel erschien das schon frülier zu Mainz (1520, 1522), 

 Basel (Petri 1521), Leipzig- (1520), Köln (1521) ohne Erasmns' Willen 

 edirte Werk trst 1522 zu Basel, in demselben Jahre n. ff. zu 

 Strassburg. 



^ asscrijita. 



I 



