732 Hoiawitz. 



curam nostramqiie iiulustriam po.stidiUit. V^eruiu tu, vit audio, 

 tanta opcra tanloquc studio natiuac tuae claritudiui reliquisque 

 tum naturae tum fortiinae dotibus animi bona parasti, ut cer- 

 tatim te sibi vendicet liinc aula regalis ob nobilitatem plane 

 rcgiam, illine ecclesiastica functio ob episcopatus dignitatem 

 cximiam. Ilaec cum magna esse fateatur, quisquis vel micam 

 habet sani iudicii. iiiliil tarnen est, quod et mihi et aliis adeo 

 rcddat mirabile ' ac gi^atipsum, quam quod beneficentiae tuae 

 radios latissime diffundis. Quid enim (ut e multis unum profe- 

 ram) in te oflicii contulerat inuenis iste, ut eum in tuam diente- 

 lam assumeres ac non iam ut famulum, sed ut filium complecte- 

 reris? Hoc certc nomine, ut verum fatear, nunquam etiam, 

 si Nestorca contingat uita Croesique opes, poterimus tuae celsi- 

 tudini iustas habere gi'atias. Gratulor ex animo PortugaJliae 

 regno, vcl ob id inter caetera christiani orbis regna felicissimo, 

 quod tah's tantique praesulis gubernetur auspiciis. Reliquum 

 est, ut orcm atque utinam exorem tuam synceritatem, ut eum 

 te exhibeas etiam in futurum tuo Rumoldo, quem ad hoc usque 

 tempus exhibuisti, qui pia quadam duricia parentes eosque senes, 

 cognatos et aflfines patriumque solum descrere maluit quam vel 



te fallere vel diutius tuo fraudari conspectu ^ morum tuorum 



grata comitas et ingenii mira facilitas. Caeterum ne tibi tum regiae, 

 tum ecclesiac negociis assidue intento diutius sim molestus, loquaci 

 nimium epistolae üncm imponam. Ut tamcn aliquo symbolo 

 meum in te animum testarer, visum est tuae dominationi hoc 

 raittere munusculum, vile quidem et exiguum, sed simpHci 

 synceroque pectore collatum et tale per orania, quäle a mca 

 tenuitate mitti par erat: paruos enim parua decent. Et ut ali- 

 quid praetexam temeritati, hanc fiduciam, hanc ansam*^ mihi 

 pracbuit tua humanitas, a meo cognato toties ore pleno praedi- 

 cata. Utinara vero eadem tua benignitas, quae iuuenem hunc 

 in tuura asseruit famulitium, me quoque tibi deditissimum in 

 calalogo asscribat amicu]oruiB7 qui ex animo tibi benc cupiunt. 

 Ad haec si quid eril, in quo tuae celsitudini poterimus gi-atifi- 

 cari, siue precibus siuc aliis pietatis ofHciis, vel ego vel mei 



' niirabilem. 



' liier ist eine grössere Lücke. 



' aiisum. 



