Erasmus von Rotterdam nnd Mai'tinus Lipsins. i Oij 



subditi, hakebis noß seniper paratissimos. Bene valeat R. D. T. 

 Raptim ex^eollegio IMartinensium, in metropoli Louaniensi du- 

 eatus Brabantici, mensis Februarii die uigcsima an. 1524. 

 Alis dem Cpd. Hör. A. p. 91. 



L. 20. Mai 1524.' 



D. Godefrido Brechtano, in coUegio Thronicolarum canonico, 



S. D. P. Martinus Lypsius. 



Ncc mea nee eognatae tnae negligentia commissnm est, 

 iit libellus tuus stato tempore ad te non redierit, sed laici cuius- 

 dam culpa accidit. Nam quantum ad me attinet, ex animo 

 loquor, malim quiduis perpeti, quam amicorum quempiam fallere. 

 Caeterum bis omissis habco gratiam pro beneficio praestito, 

 relatums etiam, si facultas responderet animo. 8ed memineris 

 oro rei, quam tibi commisi: reperies me paratissimum, sicubi 

 aut tibi aut confratrum tuorum cuipiam prodesse dabitur. Ali- 

 quot iiero ab hinc annis fuit mihi animus scribendi ad quos- 

 dam vestrae sodalitatis eruditos, facie quidem incognitos, at fama 

 notissimos, quod persuasum haberem, nos ut eiusdem instituti, 

 quod ad uitae genus attinet, ita etiam eorundem esse studiorum. 

 Et quid quaeso in rerum natiu-a copulandae necessitudini aptius 

 Studiorum parilitate? Utique nihil. Quod ne meum esse com- 

 mentum putent studiorum hostes, quos plurimos esse idque 

 potissimum in monasteriis experior, diuum audiant Hieronymum, 

 idem in sua ad Paulinum epistola asserentem. ,Vera,' inquit, 

 ,est illa necessitudo Christique glutino copulata, non quam rei 

 famiUaris utiHtas aut praesentia corporum aut subdola et palpans 

 adulatio, sed quam castus dei timor sanctaque diuinarum scriptu- 

 rarum studia conciliant." Porro haec scribendi occasio, etsi 

 non omnino leuis mihi videretur, a me tamen ad hoc usque 

 tempus arrepta non est, donec et aliud quicquam ortum est 

 causae, ob quam coactus videri poteram vestrum quempiam 

 meis nugacibus onerare scriptis. Siquidem cum certatim sin- 

 guli propriam in studiorum ratione delegeritis prouinciam, pro- 

 cul dubio merum vobis ingeret fastidium nauseamque mouebit. 



1 Cf. XLU. nr. 4. 



