740 Horawitz. 



cloc'umentum, in propugiumda ut ipsi aiimt veritate. Verum istos 

 aequum erat in aiiimum inducere eam demum verani ac solidam 

 esse virtutem, ipsos primum, qui aliorum eensores atque Ari- 

 starcbi esse vellent, recte facere et postea, si videretur in aliorum 

 errata inquirere atque adductis superciliis de quouis ferre sen- 

 tentiam, quod miniuie t'aeiunt. Sed contra, ut fuci verarum 

 apum laboribus explentur nee melliticant et oneri tantum sunt 

 uon usui, sie isti, cum per, ig-nauiam ac somnolentiam socordiam- 

 que nihil egregii moliantur, aliorum praeclaris conatibus obstrigi- 

 lant honestisque laboribus insidiantur, ad lacessendum tantum 

 et inlerendam iniuriam nati, ad reliquos omnes vitae usus in- 

 utiles, non homines, sed faex, purgamenta et rubi tantum liomi- 

 num, ut ait Plinius ', quippe qui toti linguae spiculis atque 

 aculeis et inuidiae spinis horreant. Plura in hanc sententiam 

 dicere poteram, sed video me longius etiam, quam erat necesse, 

 commotum indignitate rei esse prouectum. Neque enim propo- 

 situm nobis fuit istos suis coloribus pingere, sed quorundam 

 maleuolorum sermonibus ex sinistra ac praepostera epistolae 

 cuiusdam meae interpretatione natis respondere ac memet suspi- 

 cione liberare; qua propter hanc epistolam apud quosdam labo- 

 rare coepi et explicatis his, quae scripseram^ ad amicum monendi 

 gratia omnem omnibus, quantum mihi in manu esset, calura- 

 niaiuli ansam praecidere. Quare te orO; venerande pater, supe- 

 riora illa, in quibus nonnihil animo meo morem gessi, in opti- 

 mam partem accipias et reliqua. quae proprie ad rem faciunt, 

 aequis anribus feras. Visum est autem pnmum in iiniuersum 

 quaedam de tota epistola dicere, post accuratius ad singula 

 respondere. Summa igitm- pro me (quod mihi largiuntur etiam 

 hi, quibus fortassis oculi dolent, quod me bene habere conspi- 

 eiant) epistolam me scripsisse monitoriam ad hominem non ad- 

 raodum mihi notura atque adeo uisum semel tantum nee ullis 

 postea literis cognitum. In qua mihi illi (qui mea aliter atque 

 ego scripsi accipiunt) crimini-rtant primum necessitudineni cum 

 homine scelerato, quam mihi cum illo esse, nimisque efficaciter 

 colligere sibi videntur ex eo, quod tarn familiariter scripsi. 

 Aiunt eiiim nunquam ita me scripturura fuisse, nisi ad hominem 

 longo mihi nsu ac domestica consuetudine et intus et in cute 



• Er meint die Stelle N. H. XVn. 96. 



