Erasmus von Rotterdam und Martinas Lipsius. 'Ql. 



pessime nuny oinne^ religiös! apud vulgus audiunt. t^uid ergo 

 tandem futift^im est, si dedita opera ödiosis nos inmiscuerimus 

 negociis? Habes, pater honorande, quid de te hie feratur. Si 

 quid per me^fieri velis, iubeto: tuus sum in omnibus. Saluta 

 oro meo iiöSÜ»^ D. Aegidium,' vestrae domus dispensatorem, 

 mihi ut par est ex anituo dilectum. Gaudeo eum periculosa 

 aegritudine conuakiisse. Cuperem, si fieri posset, cum illo 

 quaedam, quae chartae mandanda non sunt, conferre. Bene 

 vale, pater humanissime. Ex nostra cellula sexto die mensis 

 nouembris Anno 1525. 



Aus dem Cod. Hör. A. p. 114 f. 



LV. 



rViro cum prophanis tum sacris literis adprime instructo 

 Melchior! Viandalo^ Martinus Lypsius S. P. 



Nisi maior de genuino ingenii tui candore mihi spes 

 esset, vir doctissime, quam de me ipso meisue scriptis, nun- 

 quam mihi imperare potuissem, ut ad te Hteras darem. Scio 

 quam ueterem illam imbiberim barbariem: non ignoro, quibus 

 I cum mihi qviotidiana vitae sit consuetudo. Denique quam 

 nihil in me sit, quod eruditione praeminentes viros oblectet, 

 pernoui, nisi forsitan hie animus etsi nuUo politioris literaturae 

 vomere cultus, doctrina tamen praeditis veluti quodam naturae 

 arcano duetu fauentissimus. Id opinor in Lypsio perspexisse 

 Erasmum nee aliud quicquam. Ut vero is animi afFectus viro 

 illi et perspicacis ingenii et sani iudicii haud quaquam sper- 

 nendus visus est, ita veteris inscitiae patronis et antiquae bar- 

 bariei alumnis molestissimus est ac paene intolerabilis. Hi ut 

 quouis modo se de me ulciscantur, pierumque coetu facto nunc 

 illos, quibus afficior, nunc illorum industria editas lucubrationes 

 me coram calumniantur, haud ignari, quam me dictis, imo 

 sycophantiis eiusmodi crucient. Verum plus apud me ualuit 



'Sollte dies der bei Sander 1. c. n. 52 erwähnte Historiograph sein? 

 2 Erasmus nennt (p. 1500) ihn Viandulus egregie doctus und berichtet 1535 



an Latomus (p. 1509), dass Viandulus, dessen Landsmann, zu Dornik 



(Tournay) an der Pest gestorben sei. 



