Eiasmus von Rottertlani und Maitinus Lipsius. 7 DO 



beneticiiim ; nunc yl, qnod tibi iure a nobis debetur ', recepisti. 

 Non est ig^tur, cur parum' opportuna"^ gratiarum actione nos 

 oneres. Neque ctiam adeo stupidus sum, ut ignorem, quo 

 animo, quic'quid a te actum est egeris, scd nee tu tarn es 

 hebeti iiTöSiii^ ^^^ non animaducrtas, quid tibi a me vicissim ^ 

 debeatiu'.^ Et tarnen, etiamsi pudor obstaret, victum me esse 

 ingenue fassus sum et semper fatebor. Sed ut video, haud 

 incruenta tibi fiiit haec victoria, siquidem, ut ipse seriptis 

 testatus es, nee naso nee dente caruisse Lypsium es ° expertus : 

 imo, ut uere quod res est dicam, nee t}Tannidis exercendae 

 voluntas omnino defuit, sed successus destituit nos. Porro 

 pectus illud tuum, ceu verae necessitudinis thecam suspicio, 

 exosculor, amplector, Sucquete integerrime. Nee opus est, ut 

 tui periculum faciam, veluti parum tibi lidens : nihil enim non 

 facturum te in rem meam noui, si id necessitas postularit. 

 Bene vale, amicorum candidissime. Ex nostra cellula altera 

 Philippi et Jacobi. Anno 1525. 

 Aus dem Cod. Hör. A. p. 1:27 f. 



LXXII. 1525. ' 



Jacobus Thomas, Supprior Collegii Canonicorum Thronico- 

 larum, Martine Lypsio Bruxellensi S. P. 



Etsi ignotus tibi sim facic; Martine suauissime, egregie 

 tamen animi tui dotes ex epistolis Erasmi nostri impressis mihi 

 notissimae sunt: nee possum non amare, quem Erasmus amat 

 tam efFuse. Tullium de legibus ad te dedi, docta quidem 

 manii patris luliani, sed non e satis castigato exemplari de- 

 scriptum. Verum huic incommodo facile (quod ipse legende 

 comperies) subueniri potest. Tusculanas quaestiones typis ex- 

 cusas utcunque a mendis repurgatas deprehendes. Fuit luliano 

 nostro, cum in viuis ageret, cum doctissimo Erasmo areta ad- 

 modum famiharitas. Caeterum dolens audio post Leum, Stuni- 



' debatur. 



- oportuna. 



•* Nach vicissim ist a me wiederholt. 



^ deberetur. 



'' ex. 



