778 Horawitz. 



historicae rei studiosum perquirere, anne historiamim aliquid, 

 si non eiusdem certe vel alterius authoris esset, tali forma, ut 

 huic apte coniungi posset. Necdum enim compactus est über, 

 qui videlicet ea sit quantitate, ut adhuc quippiam materiae 

 formaeque non disparis addi malim. Sed iam vale, mi suauis- 

 sime ac doctissime Martine. Multa quidem adhuc alia sunt, de 

 quibus tecum agere velim, sed non es pluribus grauandus. 

 Erunt, scio, ista plus satis molesta. Ut enim librum tibi gratura 

 fore contido, ita plurimum vereor haec mea scripta tum proli- 

 xitate, tum barbarie tibi oneri futura. Sed parce quaeso vitio 

 utrique, hoc est ineptiae et loquaeitati, quod certe factiu'um te 

 non despero: tantura mihi coniidentiae est de innato tibi can- 

 dorc et beneuolentia minime vulgari. Cuius cum iam pridem 

 coniecturam fecissem, haud quaquara, ut patuit, falsam, tu etiara 

 literis tuis indubitatam certamque mihi fecisti fidem. Age ita- 

 que, uti confido, et quicquid id est ineptiarum boni consule 

 teque vehementer a me amari ne dubita. Timm proinde Gui 

 lelmum etsi indignum atque immeritum vicissim ama. Ex Viridi 

 valle in sacra vigilia diui loannis Baptistae. 

 Aus dem Cod. Hör. A. p. 141. 



Löwen. LXXXIV. 13. December. 



Martinus Lypsius Bruxellensis suo Guilelmo S. D. 



Accepi Hteras tuas, Guilelme suauissime. Eas non modo 

 patienter, quod ambire videbaris, sed et libenler legi, idque 

 semel atque iterura. Dchinc ciim volumen quoque cernerem 

 abs te missum, dictu mirum, quanto gestierim gaudio. Sim\d 

 enim et votis meis cumulatissime satistiebat et Erasrai mei 

 dulcis in meo pectore i-enouabatur memoria. Et o te virum 

 bonorum omnium amore dignum, qui tarn germano Erasmum 

 nostruin celebras encoraio. ^erura quod multis vestrnin lii 

 libri nauseam mouent, apud mo nouum non est: nee tibi, rai 

 Guilelme, mirum videri debet, cui ut opinor iam compertum 

 est optima quaeque paucissimis placere. Tam ut ot de libcllis, 

 quoruni niilii texis clenchon, dicam, nollcm te cuiuis ac citra 

 delectura et tcmere censiu-am animi tui raanifestare; grauem 

 enim tibi conflares inuidiam et o.dium ac turbam concitares. 



