Erasmus von Rotterdam und Maitinus Lipsius. 7 ( 9 



Attamen, |i quos, forte sanabiles reppereris, non verebor tibi 

 esse autorViit illos ad sublimiora inuites et, si potes, illis per- 

 äuadeas melioribus stiidiis nauare operam. Neque tarnen video, 

 quid te mouerit, ut de meis neniis scriberes: ,Ego certe magis 

 afficior \iaiui*"^pistolio manu tua' et cet. Puduit me mei, cum 

 haec legerem. Absit enim, \xx vel illos, qiiorum recensuisti 

 libellos, adeo nauci faeias, ut illis minutias meas, quae nullo 

 dignae sunt honore, praeferas; nam et a me quoque illis suus 

 habetur bonos. Kon maliciose aut procaciter obiieiendos aut 

 contemnendos, sed prudenter salubrioribus posthabendos censeo. 

 Ut enim veteris Instnimenti libros postponimus iis, quos ' Chri- 

 stus, sanctae nouitatis autor, nobis tradidit, ita et hos et alios 

 eiusdem farinae libellos egregiis illis clarorum vironim monu- 

 mentis posthabemus, non quidem aspernantes contumaciter, sed 

 rectae rationis dictamen sequentes. Ibi diuina diuinis , hie 

 biimana humanis praeferimus: neque tamen horum quicquam 

 contumeliose reiicimus. Sed ut tunc crassus ille ludaeorum 

 populus Mosen suum mordicus tenens Christo et apostolis legem 

 antiquantibus obstrepebat, ita et nunc religiosi parum ingenui 

 huiusmodi opuscula arctius, quam par sit, amplectentes nobis 

 reclamant. At si roges, quid in totum de istiusmodi libellis 

 sentiam, audacter dixerim. Quemadmodum lex illa imperiosa, 

 quae euangelicae doctrinae non famulabatur, ludaeis noxia 

 fuisse noscitiu-, sie et libelli isti, nisi gradus quidam fuerint ad 

 vetenim sanctae ecclesiae doctorum scripta, potius superstitiosos 

 reddent sui studiosos quam pios. Sed ad aha transeundum. 

 Sermones illi Petri Rauennae episcopi, ubi voles, ad te venient. 

 Porro de Saxone iam tibi satisfactum rebar, sed secus habere 

 tua me docet epistola. Sic enim scribis: ,Coniecto illam gentis 

 illius historiam ab ipso Saxone conscriptam tibi adhuc incogni- 

 tam.' In meis ad te literis, opinor, fassus sum mihi nondum 

 visam viri ilHus historiam, vere^ tamen ab amiculis quaedam 

 acceperam, ab iis, quae tu scribis, non multum discrepantia: 

 siquidem non aho nomine illum mihi laudabant, quam quod 

 Danicae gentis historiam erudite conscripserat. At nunc vidi 

 opus ipsum tantopere abs te laudatum, Badianis typis haud 



' qu (Easur). 

 - verum? 



