Erasmus von Kotterdam und Martinus Lipsius. ^81 



iucundum löihi est •in tarn munerosa supellectile librorum, qua 

 nostra bibliotheca onerata est verius quam ornata, vel duos in- 

 ueniri, qui tibi possint esse usui. Quanquam in hac parte pro 

 tuo magis commodo gaudendum sit quam de meo ofiieio glorian- 

 dum. NÄJfro^ enim (ut vere atque ex animo dicam) bis com- 

 munibus et ad me non proprie pertinentibus meo in te affectui 

 satis tieri ' sentio. Optarem potius eam mihi faciiltatem, qua 

 mei iuris aliquid in tuas beeret usus impendere aut mea opera 

 quicquam tibi praestari posset. Quod cum omnino non sit, ne- 

 scio quid tibi in mentem venerit, ut non contentus amicissimas 

 scripsisse literas mihi auro gratiores insuper eleganti me vohieris 

 donare bbello. Kam quod tu praetendis (ut tester, inquiens 

 multis nominibus me tibi obstrictum), quam nihil habeat rationis, 

 ipse non ignoras. Poteras certe paucis immutatis veriorem multo 

 rationem dare, si, ubi dixeras ,non ut eo me liberem aere alieno' 

 addidisses continenter ,sed ut eo te mihi reddam obstrictum'. 

 Vtcumque sit, libellus ipse cum per se gratus, tum uel hoc no- 

 mine mihi gratissimus est, quod a Lypsio meo missus sit. Caue 

 tamen quaeso posthac tale aliquid factitare et meo in hoc con- 

 sule pudori, qui par pari referre non queam. Scis enim in silua 

 bibhopolas non esse et fasciculos hie vendi. non libros. Abunde 

 mihi gratiticaberis, si, ubi noui quippiam emerserit, tuis me literis 

 de titulo et authore certiorem reddere non gi-aueris. lam ut nihil 

 aliud facias, gratiam mihi praestas longe maiorem, quam ego 

 vel meritus sim vel mereri possim, quod me ornatissimis tuis 

 literis dignaris, quibus haud minus indignum me fateor, quam 

 est asinus amomo aut sus bene olenti croco. '^ Digni sunt illis, 

 qui pari ingenio praediti et eloquentia non inferiores ex aequo 

 tibi respondere possunt, a quibus quam longe absum, tu probe 

 nosti iamque satis compertum habes. Atque ut haec ego de 

 me meisque ineptiis non minus -vere quam ingenue testor, ita 

 tu modeste quidem, sed nimis iniuste literas tuas (in quibus 

 meo iudicio lepos Atticus est) nenias facis. Quod tamen patiar 

 dici a te, sed humilitati tribuerim, non veritati. Quis enim, 

 hoc quaeso te, alius dixerit? Nemo sane, qui eas vel summis, 

 ut dicitur, labris gustarit, nisi forte nenias vocaret etiam Eras- 



1 satisferi. 



- Erasm. Proverb. 199 A. 



