über Goethe's .Klaggesang von der edlen Frauen des Asan Aga'. 423 



55 da je salje imoskom kadiji: 



,Divojka te lipo pozdravljase, 



,a u knjizi lipo se moljase, 



,kad pokwpis gospodii svatove, 



,dug p>odkluvak nosi na dlvojku; 

 60 ,kada hude agi mimo dvore, 



,nek ne vidi sirotice svoje.' 



Kad kadiji hila knjiga dodje, 



gospodu je svate pokupio, 



svate kupi, grede po divojku, 

 65 dug podkluvak nosi na divojku. 



Dobro svati dosli do divojke, 



i zdravo se povratili s njome; 



a kad hili agi mimo dvore, 



dvi je cere s penzere gledaju, 

 70 a dva sina prid nju izodjaju, 



tere svojoj majci govoraju: 



,Vrati nam, se, mila majko nasa, 



,da mi tebi uzinati damo.' 



Kad to cula Asanaginica, 

 75 starisini svatov govorila: 



,Bogo7n brate! svatov starisina! 



,ustavi mi konje uza dvore, 



,da darujem sirotice moje/ 



Ustavise konje uza dvore, 

 80 svoju dicu lipo darovala, 



svakom sinku nozve pozlacene, 



svakoj ce7'i cohu do poljane, 



a malenu u besici sinku 



njemu salje uboskii alfinu. 

 85 A to gleda junak Asan ago, 



ter dozivlje do dva sinka svoja: 



,Ote amo, sirotice moje! 



,kad se nece smilovati na vas 



,majka vasa srca ardjaskoga.' 

 90 Kad to cula Asanaginica, 



bilim licem zeinlji ndarila, 



u put se je dusom rastavila 



od zalosti gledajuc sirota. 



