474 



!■; II Rc 1 li r i;c li l. 



Stellen iius Auguötina Buche ausheben und durch Gegenüber- 

 stelkmg des darauf bezüglichen Claudiantextes das gegenseitige 

 Verhältniss klarlegen. Bei Auswahl derselben haben wir be- 

 sonders die wörtliche Nachahmung im Auge gehabt, die sich 

 natürlich nicht so weit geltend macht als die stofFliche. 



Augustinus de quautitate animae, 

 Migne XXXII, S. 1035 1080. 



1038, §. 6. 2^'**ws ebb- te quaero, 

 utruiu corpus idluni putes 

 esse quod non pro modo suo 

 haheat aliquam longitudinem 

 et laütudinem et altitudinem? 



1041, §. 10. vihil poss'um tale 

 (sc. longittidinem quae adhuc 

 nidlam latitudinem assuvi- 

 pserit) cogitare: si enim filur>i 

 araneae in animo constituero, 

 quo niliil exilms solemus 

 nidere, occtirrit mihi etiam 

 in eo tarnen et longitudo per 

 se et latitudo et altitudo. 

 haue igitur longittidinem me- 

 ram et simpUcem lineam uoce- 

 ')nus. 



ib., §. 12. aliud, est enim cum 

 auctoritati credimus , aliud 

 cum rationi, 



1045, §. 17. (longitudo) per 

 longum diuisionem non ad- 

 mittit : est ergo latitudine 

 praestantior. 



104G, §. 19. (d) ipso (puncto) 

 incijnt linea., ipso ttrminatur 

 . . . deinde undecamque secari 

 linea potest, per ipsuin seca- 



Chuulianus de statu animae. 



88, II. quod omne coipus lon- 

 gitudine longum sit . . neque 

 possit sie esse longum, nt non 

 latum siinul altu7nque sit. 



88, 13. quocirca sicut aiunt 

 etiamsi araneae filum cogi- 

 taueris, quia utique corpiis 

 est, non solum longitudinem 

 cogitasti, hahet enim pro modo 

 suo indissociabilem longitu- 

 dinis suae latitudinem atque 

 altitudinem. 



89, 4. haec ergo de qua loqui 

 institueram longitudo cum 

 fuerit puncto inchoata puncto- 

 que finita . . linea dicitur. 



89, 2. sed non idcirco tardiori- 

 hus desperandum est, modo 

 nt auctoritati cedamus, qui 

 rationem forte non capimus. 



90, 7. p>uncttim principaliter est 

 origo lineae, ab ipso incipitur 

 ipsoque finitur, cum punctum 

 nee oriri a quoquam pateat 

 nee finiri . . . ista ergo linea 

 quae transuersim secari polest, 

 scindi per longum non potest, 

 quia utique, si scinditur, habet 



