92 Wilhelm Glück. 



Pier ins alle zum Auszuge angetrieben, dass alleProvinzialen 

 mit den Mönchen des favianisehen Klosters denselben Weg nach 

 Italien genommen und die Donau st ädte verlassen hätten i). 



«) Zur Erhärtung unserer obigen Behauplung-en wollen wir die bezüglichen Stellen 

 aus Severins Leben hier zusammenstellen: (Severinus) inde (ex oppido Astu- 

 ris) ad proximum, quod Comagenis appellabatur, oppiduin declinavit. Hoc barba- 

 rorum iiitrinsecus consistentium , qui cum Romanis foedus inierant, custodia 

 servabnlur arlissima. (1. K.) —Die autem tertio — facto subito terrae motu, ita 

 sunt barbari iiitrinsecus habitantes exteriti, ut portas sibi Romanos („habita- 

 tores oppidi memorati,") cogerent aperire velociter. (2. K.) — (Feiet hei regis 

 conjux, nomine Gisa) Romanos tarnen duris conditionibus aggravatos i]uos- 

 dam etiani Üanubio jubebat abduci. (8. K.) — Rogavit doctor piissimus (Severi- 

 nus) ut — (G iboldus, rex Alamannorum) gentem suam a Rom an a vastatione 

 cohiberet u. s. w. (20. K.) — Huniraundus (Suevorum rex), paucis barbaris 

 comitatus, oppidum, ut sauctus (S e v e ri n us) praedixerat, ßatavis invasit ac pene 

 cunctis mansoribus in messe detentis, quadraginta vires oppidi, qui ad 

 custodia m remanserant, interemit. (23. K.) — Eodem vero tempore m an- 

 80 res oppidi Quintanensis, creberrirais Alamannorum incursionibns jam 

 defessi, sedes suas relinquentes in Batavis oppidum migrarunt. Sed non latuit 

 eosdeiii biiibaros confugium praedictorum : qua causa plus inflammati sunt , cre- 

 dentes quod duorum populos oppidorum uno impetu praedarentur. Sed bea- 

 tiis Severinus, orationi fortius incubans, Romanos exemplis sahitaribus mul- 

 tipliciter hortabatur — . Igitur Romani omnes sancti viri praedicatione firmati, 

 spe (iroinissae victoriae adversus Alaraannos instruxerant aciem. — Qua congres- 

 sionc victis ac fiigientibus Alamannis, vir dei ita victores alloquitur: Filii, ne vestris 

 viribus [lalmam [iraesentis certaminis imputetis, scientes idcirco vos dei nunc prae- 

 sidio liberatos, ut hinc parvo intervallo temporis, quasi quibusdam concessis indu- 

 ciis, discedatis. Mecum itaque ad oppidum Lauriaeura congregati 

 descendite. (26. K.) — Igitur post excidium oppidorum in superi- 

 o r e parte I) a n u b i i omnem p o p u I u m L a u r i a c u m o p p i d u ni t r a n s ra i g r a n- 

 tem u. s. w. (27. K.) — Feletheus, Rugorum rex, — audiens cunctorum 

 reli(|uias oppidorum, (juae barbaricos evaserant gladios, Lauriacum per 

 fainulum dei contulisse, assumpto veniebat exercitu, cogitans repente deten- 

 tos abducere et in oppidis sibi tributariis at([ue vicinis (ex quibus 

 II II II II] i-['id Fttviatiis, quod a Rugis tanturamodo dirimebatur Danubio) coli ocare. (Das 

 Übrige s. 7ö. S. 2. Anm.) — Igitur Romani — de Lauriaco descendentes, 

 |>aciiicis dispositionibus in oppidis ordinatis, benivola cum Rugis societate vixerunt. 

 Ipse (Se V eri n u s) vero Favianis degens in iintiquo suo monasterio, nee admonere 

 populos, nee praedicere futura cessabat, asserens universos in Romani soll 

 provinciam absquc ullo libertatis migraturos ineommodo. (30. K.) — 

 Tunc sanctus (Severinus) non desinebat de suae migrationis vicinia suos allo- 

 qui — . Scitote, inquit, fratres , sicut lilios Israel constat ereptos esse de terra 

 Aegypli : ita cuiiidis populos terrae hujus oportet ab injusta barbaro- 

 rum d o miiia t i o ni- liberari: etenini omnes <'um suis facu 1 t a ti b u s de 

 liis oppidis eniigrantes ad It n in a im in provinciam absiiuc ulla sui 

 ca|>li vitii t e pervenient. — Ifaec ijuippe loca nunc frequentata culloribus 

 in tum va.stissiinam solitudinom rcdigciitur, ut hostes aestimantes auri se quijipiam 

 reperturos etiani niurtuorum sepiilluras ellodiant. Cujus vaticiuii veritatem eveutua 



