der iingrischen Geschichte des 17. und 18. Jahrhunderts. 191 



jam vicibiis Consilium Ungaricum demisse suam opinionem scripto declarauit 

 videri sibi, quod cum formula regiae ohiigationis de eeelesiarum ae praclatorum 

 defensione deque finibus regni non alienandis, qiiamplurima in diplomatibus 

 lransmis.sis eontenta, eonsistere non possint, proiit ex consilio 22 .laniiarij dato 

 uberiiis constat, et licet verbales quaedani, et missilibus literls allatae relationos 

 subtilibus explicafionibus lenire omnia videantur (exeepta statiis ecclesiastici 

 immunitate, cuius in loto tractatu nulla mentio habetur) tarnen cum articuli 

 a regnicolis editi contrariuni per omnia sensum in explicatis punetis declarent, et 

 diploinata quoque iuxta planum sensum aliud significent, non uidct Consilium 

 ungaricum, quomodo in obscuris hisce explicationibus fundamentum solidum 

 poni possit, cum etiani clara nimis ac aperta violari a Betlenio animadvertat. 



Et (Deus optimus omen auertat) veretur Consilium ungaricum, ne hisce 

 inducijs, non solum religio in Ungaria penitus euertatur, uerum etiam regia digni- 

 tas alio transferatur. Nee existimat Consilium Ungaricum vel sub finem comi- 

 tiorum, vel postea, eam occasionem habituram Maiestatem Vestram ad reducen- 

 dam Ungariam in obedienciam quam nunc haberet: Ita enim et Betlem et alij 

 maleuoli Maiestatis Vestrae sese interim praemunient, Turcam complacabunt, 

 Polonos delinient, ut longe facilius postmodum sua consilia perficere possint. 

 Nee solum, qui adhuc fidelitatem Maiestatis Vestrae respectant abiecto animo 

 alienabuntur, uerum etiam in futurum exemplo eorum, qui nunc bonis spoliati 

 remanebunt, diu deliberabunt, an ad protectionem Maiestatis Vestrae sibi con- 

 fugiendum existiment. 



Quodsi tarnen Maiestas vestra , non curatis ijs considerationibus, quas 

 22. Jan. Consilium ungaricum exhibuit, omnino voluntati Betlenij assentire 

 decreuit, demisse rogat Consilium ungaricum Maiestatem Vestram, ut status 

 ecclesiastici rationem habere dignetur, cuius in omnibus tractatibus mentio nulla 

 est. Et tam a palatino quam Pechy assecuratio accipiatur, de personarum ac 

 bonorum ecclesiastieorum immunitate ac totali restitutione. 



2do. Ut similiter ab ijsdem in forma authentica declaretur quod in diplo- 

 niate non intelligantur comitalus Betlenio dati, nisi accedat consensus regnicolarum. 



3. Simili ratione in forma authentica palatinus et Pechy declarent, arti- 

 culos 18. Januarii a regnicolis sancitos et Betlemio exhibitos, inualidos ac nul- 

 lius roboris esse: si enim illi pro validis habeantur, declaratio, quae mmc allata 

 est, contraria cum sit illis articulis, locum habere non poterit. Nam in illis ar- 

 ticulis, inprimis : Exules esse declarantur quicunque ad Maiestatem Vestram 

 recurrerunt. Deinde archiepiscopus et Homonnay et alij in futura diaeta pro- 

 scribendi declarantur. Dominus Doczy, D. Eszterhasy et alij ad Judicium sub- 

 eundum in diaetam citantur; bona omnia ecclesiastica fisco addicuntur, confö- 

 deratis Bohemis auxilia mittenda statuuntur, nee tamen pro Maiestate Vestra 

 permittitur educi miles, et his similia quamplurima. 



4. Assecurabunt quod nulla bona ecclesiastica vel alia bona fidelium 

 Vestrae Maiestatis inscribent. S. Assecurabunt quod per regnicolas Maiestatem 

 vestram pro legitimo rege in futura diaeta cognosci facient et si id aliqui de- 

 traetarint, non solum Betlem sed et palatinus ipse omni ope, consilio, auxiiio 

 viribusque ad edomandos rebellcs Vestrae Maiestatis assistent. 



