198 F. Fi ruh ab er, Actenstücke zur Aufhellung 



ad viginti etiam millia Hungarorum educent, ut ex alia parte etiam ipsa Polonia 

 a tergo perieulo non vacabit. Hostilitates cum Bohemis et Moravis vicissim esse 

 renovatas non sine dolore audimus, feeit hoc subtilis disputatio conclusarum 

 induciarum et procrastinatio eonfinnationis; Austriaci ex foedere de ferendis 

 ipsis suppetiis regnum Hungariae sollieitant, Siia Serenitas ad resolutionem Suae 

 Majestatis, quod salvum conductum adire de induciis volentibus promiserit, hac 

 vice relegavit, qua de re cum a mequoque adhuc sub discessu praemoniti fuerint 

 spero hactenus de requisitione Suae Majestatis sauiora consilia secutos esse. 



Supervenit autem hoc tempore occasio ad paceni concordianique non 

 tantum monens sed urgens partem utramque; quod Imperator Turcarum tanta 

 regum ae regnorum Christianorum discordia, commodam rerum suarum pro- 

 motionem aucupare volens, viribus integris in persona expeditionem contra Po- 

 lonos sumere statuerit, ita ut gentes Asiaticas in Europam traducendo, Tartaro- 

 rum quoque myriades coneitando, si non anuo praesenti, subsequentibus etiam 

 aliquot vires, regnumque Polonorum evertere non modo statuerit, sed publico 

 etiam mandato ubique promulgaverit. In tanta igitur barbararum gentium commo- 

 tione, partim ob imminens regno Poloniae periculum, partim ob minus tutam 

 eorundem fidem utrum in discordia ae dissensione an pace et concordia nostra 

 securitas ponatur, facile vel levi judicio praeditus consideraverit. 



Dum haec scribo legatus serenissimi principis domini palatini electoris 

 Friderici magnificus dominus Christophorus purggravius et baro a Dohna super- 

 venit, qui literas regis sui ad serenissimum prineipem et me qouque afferendo, 

 tribus in punctis totam legationem comprehendit. Primo quod prineipem ad 

 vigesimum quintum Martii Pragam ad baptismum filii ibidem prognati in offi- 

 cium compaternitatis invitavit. Seeundo aperuit nulluni ipsis modum inveniri, 

 quo imperatoriam ac regiam majestatem de induciis, ae suspensione armorum 

 requirere valeant; cum et enim Status et ordines Bohemorum, jamsibi eaput 

 atque regem elegerint, per se et absque rege nee requirere, nee tractare quid- 

 quam cum majestate sua poterunt; ut autem rex ipsorum suam majestatem 

 requirat, vel sola tituli exhibitio prohibet. Itaque qualiter vel ipsa requisitio 

 incipiatur, aut tandem literas ipsas assecuratorias in rationem suae majestatis, 

 exarent, tenui meo consilio requisito, quod nieae fuerit sententiae, explicavi 

 Nimirum ut requisitio Suae Majestatis fiat per serenissimum prineipem meum, 

 cujus causa statim exhibitorem praesentium magnificum dominum Stephanum 

 Haller de Halle rkeö comitem comitatus de Kwkeolleo, et aulae familiärem 

 expedivit. In literis vero assecuratoriis poterunt et debebunt titulum integrum 

 suae majestatis in abstracto, si non in concreto optime adhibere, cum regia 

 dignitas suae majestatis in Hungaria servetur adhuc integra. Tali igitur con- 

 tentus resolutione, eadem hora eodemque itinere cum praefato domino inter- 

 nuncio suae serenitatis legatus confoederatorum dimissus est; restat autem 

 ut optimam banc, nostro exemplo, authoritate serenissimi, ac persuasione con- 

 foederatorum, ad pacem cum sua majestate ineundam inclinationem nimis caute, 

 prudenter, sed ambabus, quod ajunt, manibus, absque ulla severitatis rei cupi- 

 ditatis vindictae nota, in aula suae majestatis arripiant, subtiles in verbis dis- 

 putationes et scrupolositates superfluae vitentur, res ipsa, quae salus regnorum 



