204 F. Fi ruh a her, Acteustüi-ke zur Aurhellung- 



XVI. 



13. März 1620. 



Schreiben Befhlen Gabors an den Kaiser (worin er sich über sein Vcrhältniss zu den 



Böhmen ausspricht). 



Sacratissima Caesarea Regiaque Majestas Domine domine mihi benignissime. 

 Ad utrasque meas per magnlficum Stephanum Hai 1er transmissas liieras, 

 simiil et semel a vestra Majestate responsum eo tempore accepi, quo cmn 

 proceribus ac magnatibus super arduas inclyti regni Hungariae praesentes 

 neeessitates in consultatione frequenter aderamus. Et ut meae literae occa- 

 sionibus interuenientibus, ad vestram Majestatem binae simul esse debuerant, 

 ita bimembram iuxta negotiorum exigentiam responsionem obtinens, re statim 

 in maturiorem cum praesentibus regni consiliarijs considerationem iiocata, 

 quanto praesentius in mora periculum imminere sentio , eo eitius vestram 

 Majestatem de ultima benignae voluntatis suae deelaratione sollicitare inter" 

 mittere nolui. Ac primo ubi meam super inducijs deelarationem ita Vestram 

 Majestatem simpliciter et absolute intelligere uideo, quod toto pactarum in- 

 dueiarum tempore ullum ab Hungaris auxilium Bohemis alijsque confoederatis 

 praestari possit, cum quaostionis istius clarificatio et ad utrumque praesentis re- 

 sponsionis membrum, lucem non mediocrom adferre uideatur, requiritur ut Vestra 

 Majestas caesarea regiaque summam ordinemque rei sie, et non alitei teneat. 

 In conventu Posoniensi tres simul tractatus in ijsque transactiones at- 

 que conclusiones solo mecum concurrisse eaeque uarijs respectibus firmatae. 

 Primus cum vestra Majestate induciae atque pacta. Alter cum Bohemis alijs- 

 que conföderatis prouincijs. Tertius cum statibus et ordinibus inclyti regni 

 Hungarie. Et sane non inficior multorum opinione, nie in istis tractatibus quasi 

 invicem contrarijs atque pugnantibus adeo intricatum videri, ut possibile arbi- 

 trentur absque laesione datae fidei debitam sancteque promissam aequitatem 

 parfi utrique, quin pars alterutra uel dcseratur uel iniuria quodammodo a me 

 aft'iciatur praestari posse- Quam quidem tarn sinistre de me conceptam opinio- 

 nem , ut ex mentibus hominum praesertim vero si talis cogitatio in vestra 

 Majestate uel consiliarijs ipsius inesset, quam primum eximere ualeam, meram 

 puramque rei veritatem respectusque diuersos sie a memet ipso habeat, aeter- 

 num foedus cum Bohemis mecum una genus Hungarica pepigit, simulque 

 iiiuere ac mori contra omnes inimicos sancta fide inuicem spopondimus. 



Ita etiam pacisci aut bellum mouere cum aliquibus sine praescitu sociorum 

 neutri partium pars fore. Haec autem sponsio ac foederatio eo tempore inter me 

 et partes reliquas celebrata est, qiiando statim cum praescitu et consensu 

 eorundem sociorum cum vestra majestate inducias quibus vtimur paciscebar. 

 Jam uero cum me tacente articulus induciarum secundus expresse socijs 

 et foederatis Bohemis ac alijs prouincijs Vestram Majestatem post requisitio- 

 nem easdem ac nobis inducias eoncedere obliget (neque pacis tractatum, 

 studijs quibusque melioribus, arniis utrinque depositis promoventem admittere 

 exiuidireque iustis et aequis conditionibus adsiringat), ubi sanetae huic 

 promissioni, nulla ex parte a vestra Majestate satistieri (sed in contrarium, ut 



