der ungarischen Geschichte des 17. iiiid 18. Jahrhunderts. 313 



illi liae super re significari curamus et iam ipso effectu comprobaturos 

 renunciabit illi consiiiarius noster nos ex innala nostra Cae- 

 sarea regiaque benignitate et paratos et promptes esse, Bohemis et illis, qui 

 cum illis ex nostris prouincijs regni et subditorum nomine uenturi sunt uel uenire 

 uoluerint, assecurationem et saluum eonductum ad nos uenicndi et redeundi non 

 solum gratiose concedere, sed et benigne eos audire et (si) resipiscere uelint 

 aequis et iustis conditionibus in gratiam reeipere. Sicuti etiam ut buius noslrac 

 benignae intentionis, et regiae clementiae maius et manifestius indicium et 

 augmentum habere possint dictam. assecurationem et saluum eonductum in 

 optima forma internuncio — suo Hallero de facto iam consignari curauimus, 

 secum deferendum et principi Bettlenio exhibendum. 



In inducias ucro et armorum suspensionem pro tempore , petito modo 

 consentire propter seqiientes rationes non possumus, 



P r i m , quia Bohemi caeterique rebelles nostri prout supra iam dictum est 

 bactenus ubi a nobis tales induciae oblatae fuerunt, non solum malitiose abusi 

 sunt, sed et illis durantibus, res suas magis magisque apud inimicos Augustae 

 domus nostrae promouerunt, nobis uerba dederunt et in omnibus omni plane 

 exulo pudore honeslate ac fide grauius cireumvenire sluduerunt, in sua semper 

 obstinafae rebellionis coecitate perseuerantes et inducias et gratiam noslram 

 semper refutarunt. 



Seeundo. Bohemorum et reliquorum perduelliura nostrorum, rebellio et 

 olVensiones contra nostram Maiestatem eo usque et in tantum processerunt ut 

 non tantum uerisimiliter sed oninino necessario conchidere et pro ipsissima 

 ueritate credere debeamus, banc armorum suspensionem non nisi malitiose et 

 fraudulcnter, non autem animo aut ipse redeundi ad meliorem frugem et nostram 

 deuotionem modo quaeri, quod uel ex eorum petitione plus quam manifeste ap- 

 paret, siquidem has inducias inusitato plane et apud omnes gentcs inaudito et 

 artificiüso ad fallendum excogitato modo quaei-unt, ut nempe ad Knem niensis 

 pro illis concedendis tuto uenire possint ad tractatum pro alijs inducijs, cum e 

 contra hactenus in omnibus eins modi casibus induciae pro pacis negotio trac- 

 tando et sie finiendo bello non autem pro alijs inducijs paciscendis inter dissi- 

 dentes agi consueuit. Si igitur baec armorum suspensio paci reducendae inser- 

 uire non debel, cur frustra cum tam gravi nostro damno concedendae? 



Tertio. Neque ipse Transylvaniae princeps moleste ferre debet, si hoc a 

 nobis impetrare non potest siquidem vigore inter paetarum induciarum et capitu- 

 lationum iile hoc mininie praetcndere potest et ab ipsomet uel ipsius nomine 

 dum eosdcni induciarum articulos nos postea declarassemus nostris exlitit non 

 intendcre se a pactatis ulla in re seeedere ; ideoque cum Bohemis et reliquis 

 incorporatis prouincijs et illis subditis nostris in his inducijs nihil tale eonces- 

 sum sit, neque nos in illis quicquam minutare aut aUerare cogitamus. 



Quarte licet de Bohemis in illis aliqua fiat meutio, quod nimirum si illi 

 petierint inducias, nos aequis et irstis conditionibus illos audire non dcdigna- 

 bimus, ipsi tarnen hactenus nihil horum petierunt. 



Quin to. Accedit, quod cum ipse Bettlern princeps, modo has inducias non 

 Bohemorum et reliqu;uum incorporalaium prouinciarum prout induciarum cum 



