iler iingi-isclien Gest-liichte des 17. iiini 18. .lahihumlpits. 2 1 3 



ilisse, quiuHin iis inscijs et inconsultis, nos in aliqiiain cum Bolieini.s ot reliquis 

 ineorporatis (ractationis rafionein inire ualeamus, modiiin plane ulltnn <iiii citra 

 tot electorum principuni offcnsioncm expediri possit, non videiuus, non iiiler- 

 iiiis.suri tarnen, cum illis negolium comniunicare et prout aequum et iuslum l'uerit 

 liabita consultalione et consilio coiundeni giatiose nos declarabimus. 



Decimo. Neque hoc impedimentum, quod inter alia non est minimae sed 

 maximae considerationis cum in nostro praesenti exercitu, ma[?nae auxiliares 

 copiae quae nobis a . . . . Europae ref^ibus et principibus consangui- 

 neis affinibus aniicis ac clientibus nostris in subsidium causae tum iustae sub- 

 uiissae (?J sunt et submittendae sine ilJorum piaescitu conimunicatione et con- 

 silio, in re tanti judicii ad hanc deuenire armoium suspcnsionem, cum et ipsi 

 Bohemi sine reliquorum omniuin perduellium nostrorum et auxilia ferentium 

 exterorum conuentu et consilio nihil de pacificalione agere uolunt, inconueniens 

 ualde foret, prout dubium nullum nobis est, quin ipse princeps Bettlern idem pro 

 sua prudentia et rerum experientia omnino iudicaturus sit. 



Vn decimo. Et huic haec vlterior consideratio addenda, quod cum noster 

 exercitus bellicosus ac numerosus sit, si undique et ubique ut (princeps) Bettlern 

 praetendit fiant induciae cum regna et prouinciae nostrae sint in eo statu quem 

 non obscure nouit, neque illi quihus concedendae erunt induciae iis in prouincijs 

 in quibus ipsi degunt milifem nostrum uel in illo solo consistere minus commea- 

 tum subministrare uellent, reliquum esset, cum nobis tantis alendis copiis aMa 

 prouincia non restet ut rapto uiuerent et hostilitates contra induciarum prae- 

 scripta contra vicinos quosque exercere cogerentur, non igitur petendum a no- 

 bis ut id concedamus cuius est observatio, non solum hoc tempore tarn difficilis 

 maxime cum per hoc neque inducias petentes finem suum consequi neque nobis 

 tarn apud subditos quam etiam exteros, laus ulla parari, sed potius obtrectatori- 

 bus et inimicis nostris, qui etiam optima quaeque nostra facta et consilia in ma- 

 lam partem ad decipiendam plebem rerum ignaram interpretari et cxsplicare 

 solent, oceasio nouarum calumniarum dari posset. 



Duodecimo. Quod uero ad narrata de expeditioneTurcica armorum prae- 

 paratione, transitu copiarum asiaticarum in Europam^ beilo contra Polonos Tar- 

 tarorum pacis studia colentium et hispanica classe a juuene quodam ignoto belli 

 duce,quem ut terrestribus suis copijs ineunte aestate ducendis praefecisse Tur- 

 carum Imperator dicitur, et reliqua, quibus princeps Bettlem pro argumentis 

 et motiuis ad persuadendum hanc induciarum concessionem ad longum vtitur 

 attinet, uerum quidem est et praeteritorum temporum historijs constat, Turcarum 

 res semper Christianorum discordijs creuisse, attamen sicut nos dissensionis, 

 minus vero rebellionis causam ullam unquam subditis nostris dedimus, ut qui 

 statim in ipso regiminis nostri limine, neque praegustatis solitae clementiae 

 nostrae fructibus, perfide nullaque data causa defecerunt, ita quod ad intentio- 

 nem ottomanici imperatoris et Hispanicae classis deuictionem, longe et alia et 

 his praedictis quidem contraria nobis certo et uerioribus nuntijs constant utpote 

 certiores facti Turcam pacem mter nos factam induciasque sancilas, sanete 

 integrequc scruaturum, neque rebellibus nostris auxilio fiicturum, cum ab origine 

 mundi omnjbus mundi principibus semper rebelliones cxosae et rebelies onuiium 



