Vier sitlonisclie Münzen niis dei- röniisi'lien Kaiser/eil. 4" 



Über die „sicjc'XaoTuä'' geben uns folgende zwei Biiefc bei 

 Pliiiius wichtigen Anfscbliiss. C. Plini et Traiani epist. lib. CXVIII: 

 „C. Plinius Tniiano iniperatori. Atbletae, d- inine, ea quae pro isela- 

 stieis certaminibus eonatituisti deberi sibi putant statim ex eo die 

 quo sunt coronati: nihil enini referrc quando sint patriam inveeti, 

 sed quando eertamine vicerint, ex quo invehi possint. Ego contra 

 scribo 'iselastici nomine": f itaque eorum vehementer addubitem an 

 sit potius id tempus quo stVfyXacrav intuendum. lidem obsonia petunt 

 pro eo agone qui a te iselasttcus factus est, quamvis vicerint ante 

 quam tieret. Aiunt enim congruens esse, sicut non detur sibi pro his 

 certaminibus quae esse iselastica postquam vicerunt desierunt, Ita 

 pro iis dari quae esse coeperunt. Hie quoque non mediocriter 

 haereo ne cuiusquam retro habeatur ratio; dandaque quae tunc cum 

 vincerent non debebantur. Rogo ergo ut dubitationem meam regere, 

 id est, benecia tua interpretari ipse digneris." Darauf antwortet 

 Traianus CXVIIII: „Traianus Plinio S. Iselasticum tunc primum mihi 

 videtur incipere deberi, cum quis in civitatem suam ipse dariko(.asv. 

 Obsonia eorum certamimim quae iselastica esse placuit mihi, si 

 a?ite iselastica mm fuerunt, retro non debentur. Nee proticere pro 

 desiderio atliletarum potest quid eorum quae postea iselastica non 

 lege constitui, quam f qui ierant, accipere desierunt. Mutata 

 \enim conditione certaminum nihiio minus quae ante peregeraiit non 

 revocantur." 



Zur gehörigen Anschauung über die „stas^acrruä" mögen noch 

 folgende dassische Stellen dienen. Vitruv. de archit. 9, praef.: „Nobi- 

 libus athlctis, qui Olympia, Pythiajsthmia, Nemea vicissent, Graecorum 

 maiores ita magnos honores constituerunt, uti non modo in conventu 

 stantes cum palma et corona ferant laudes, sed etiam cum revertantur 

 in suas civitates cum victoria, triunqihantes quadrigis in moenia et in 

 patrias invehantur, e reque publica perpetua vita constitutis vectigali- 

 bus fruantur." Suet. Nero 24 und 25: „sed excussus curru ac rursus 

 repositus, cum perdurare non posset, destitit ante decursum; neque 



eo setius coronatus est Heversus e Graecia Neapolim, quod 



in ea primum artem protulorat, albis equis introiit, disiecta parte muri, 

 ut mos hieronicarum est; simili modo Antium, inde Albanum, inde 



das den Sidoniern erUieiltc l'rivilt'ü;iuiii he/.ielil sicli der Ausdruck : „aeternum 



lieneficinin." Dem enlsprechen aucli l)escirideis die aul' -1 und />' vorkommenden 

 Syiiiliole. 

 Sitzb. A. plul.-hist. Cl. XXXV. !Sd- I. Ilt(. 4 



