274 E. ß r ii c k o 



Ditmarschisch Platt. 



Dagdecf. 



Dör Busch un ßi-ok to snekeln 



Mi in de Sünti to rekeln 



Dat sünd min besten Tög; 



Un maiik de Blüm to dangein 



Un oppen Knüll to rangeln 



Dat is min gröttste Hög. 



Klaus Groth. 



Pommersch Platt. 



Dei Kluk mit Ahnten. 

 Kratzefoot hett Unglük hatt 

 Arme Fru wo geiht di dat? 

 Ja, dat nenn ik angeführt, 

 Niederträchtich schikanirt! 

 Hest so lang das Nest nu hött 

 Un doch niks as Elend brött. 

 All as Ei um Ei terbrök. 

 Wüst du nich wat mit die sprök, 

 Dat klung jo heil M'unnerlich! 

 Nee! So piept keen Küken nich; 

 Dei sünd nich ut diene Maak 

 Nee, dat is keen Kükensprak. 

 Doch wat kreegst Du ierst tau sehn! 

 Wat en Snabel, Flucht un Been, 

 Mang dei Tehnen wat för Huut! ^ 



So süht jo keen Küken ut! 

 Ach sei dehrn Di, ihr Du't raken 

 Tau'ne Ahntenmutte maken etc. 

 (En poa Blomen un Annmariek Schulten ehren Goahren, von A. W., heraus- 

 gegeben von Fritz Reuter. Greifswald und Leipzig 1838.) 



^' Schwedisch. 



Anfang der Frithiofs Sage von Esaias Tegner. 

 Der växte uti Hildings gärd 

 Tvä plantor under fostrai-ns värd 

 Ej Norden förr sett tvä sä skönu 

 De växte herrligt i det gröna. 



