Marja Sachs-Skalińska: 



Wlelopostaciowość w linjach czystych Petunii. 



(Tabl. VII). 



Rasy, którym daję miano wielopostacłowych, znane są w litera- 

 turze pod nazwą „ras pośrednich" („Zwischenrassen", „races instables") 

 Nazwał je tak de Vries (8, 10) z tego względu, że niekiedy są 

 one formami przejściowemi pomiędzy dwiema ustalonemi odmianami. 

 Tak np. Antirrhinum majus luteiim striaium jest „rasą pośrednią" 

 pomiędzy A. majus o kwiatach czerwonych a A. majus luteum 

 o kwiatach żółtych. Rasa „pośrednia" posiada kwiaty żółte w czerwo- 

 ne paski i wykazuje dużą zmienność w stosunku do tej ostatniej cechy, 

 tak, że kwiaty mogą ze względu na zabarwienie zbliżać się to do jed- 

 nej, to do drugiej rasy ustalonej. Cechą charakterystyczną tych „ras 

 pośrednich" jest zatem szeroka zmienność, jakiej podlegają. Zmienność 

 ta występuje nietylko u poszczególnych osobników, ale i pomiędzy 

 częściami jednej i tej samej rośliny. De Vries (10) rozróżnia te 

 dwie kategorje zmienności, jako zmienność osobniczą, oraz zmienność 

 częściową „...On les désigne sous les noms de fluctuation individuelle 

 et de fluctuation partielle. La variation individuelle renferme les dif- 

 férences, présentées par les individus, tandis que la variation partielle 

 est limitée aux déviations que montrent les organes d'un même être 

 comparés à l'organe moyen" (Str. 495). Jednakże tylko w nielicznych 

 przypadkach taka rasa, obdarzona szeroką zmiennością stanowi rzeczy- 

 wiście przejście pomiędzy dwiema rasami ustalonemi; w większości 

 przypadków jeden kraniec wahań tej zmiennej rasy przypomina wy- 

 glądem jakąś rasę ustaloną, lecz druga postać krańcowa 

 w ustalonej odmianie nie istnieje wcale i jest do- 



15 



