ma przewagę. Podług mnie jednak sprawa daje się wyjaśnić prościej, 

 mianowicie zmiennością ilościową jednej tylko cechy. Ma- 

 my w danym przypadku kwiaty o podłożu lila, które mogą być czę- 

 ściowo lub całkowicie przykryte barwikiem czerwonym. W ustalonej 

 rasie P. violacea bar^^nik ten pokrywa całą lejkowato rozchyloną 

 część korony, zaś w opisywanej rasie wielopostaciowej widzimy obok 

 osobników, niczem nie różniących się zewnętrznie od rasy usta- 

 lonej, również i takie, w których kwiatach barwik wykształca się 

 w coraz słabszym stopniu, aż w formach krańcowych, t. j. w kwia- 

 tach lila widzimy conaj wyżej ślady jego dokoła gardzieli. Tak 

 więc ilość barwika jest cechą, ulegającą znacznej zmien- 

 ności w tej rasie wielopostaciowej; natomiast ze stanowiska de Vries'a 

 musielibyśmy przyjąć przewagę to czerwonego barwika, to znów bar- 

 wika lila w kwiatach. Jednakże uzasadnienie, opierające się na wa- 

 haniach ilościowych jednej tylko cechy daje się zasto- 

 sować i do przypadków ras wielopostaciowych, opisanych przez 

 de Vr i es'a, np. do form „striata" kwiatów Antirrhinum, jak rów- 

 nież do liści „variegata" licznych form ozdobnych i t. d. W opisywa- 

 nej rasie wielopostaciowej Petunii, jak już zaznaczyłam wyżej, w ścisłej 

 korelacji ze stopniem wykształcenia barwika znajduje się i kształt 

 korony. Krańcowe minus-warianty, pozbawione zupełnie barwika czer- 

 wonego i mające typowo grzbieciste kwiaty, odznaczają się też bardzo 

 małą płodnością, albo nawet bywają zupełnie bezpłodne. 



Jednym z dowodów, przemawiających za tem, że cała rasa wielo- 

 postaciowa stanowi jeden genotyp, jest jej zachowanie się przy skrzy- 

 żowaniu z innemi odmianami. W pracy, ogłoszonej w r. 1916-ym 

 wspólnie z D-rem E. M a 1 in o wsk i m (7) podaliśmy wyniki krzyżo- 

 wania innych odmian z tą rasą, której obie formy krańcowe oznaczy- 

 liśmy literami A i B. Bez względu na to, który typ kwiatu wzięty 

 został do krzyżowania, występują w F^ oba typy, jako panujące w sto- 

 sunku do drugiej odmiany (również wielopostaciowej, p. niżej). Roz- 

 szczepienie tej krzyżówki w F2 daje się sprowadzić do stosunku gene- 

 tycznego 12 : 3 : 1, przyczem liczba 12 przypada na sumę osobników 

 rasy wielopostaciowej bez względu na to, czy posiadają one kwiaty 

 czerwone lejkowate (oznaczone w pracy poprzedniej jako B), czy też 

 lila grzbieciste (oznaczone literą A) czy wreszcie zaliczamy je do 

 roślin, kwitnących dwojako. 



W roku 1916-ym badane było i opisywane oddzielnie potomstwo roś- 

 lin o koronach lejkowatych czerwonych (B), należących do rasy wielopo- 

 staciowej, osobno zaś potomstwo roślin o koronach grzbiecistych lila (A). 



19 



