roślin o krańcowych wahaniach kwiatu in minus otrzymaliśmy w po- 

 koleniach następnych około 50% roślin o kwiatach grzbiecistych. Je- 

 dnakże nie możemy się spodziewać otrzymania drogą dalszej selekcji 

 rasy jednolitej o kwiatach grzbiecistych. Jedyny osiągalny cel doboru 

 został tu osiągnięty, gdy od jednego pokolenia do drugiego procent 

 roślin o kwiatach grzbiecistych pozostaje w przybliżeniu taki sam. 

 Jest to jedyny trwały efekt selekcji w zastosowaniu do rasy wielo- 

 postaciowej, nie może ona wytworzyć nic ponadto. Czystej linji 

 o kwiatach grzbiecistych lila otrzymać niepodobna, sta- 

 nowią one bowiem ten sam genotyp, co rośliny o kwia- 

 tach lejkowatych, chimery o kwiatach dwojakich oraz 

 co wszystkie formy pośrednie między obu typami krań- 

 cowemu Wygląd potomstwa rozmaitych roślin tej linji, otrzymanego 

 z kwiatów izolowanych i zapylanych ze specjalną starannością, do- 

 wodzi, że ta czysta rasa zachowuje swoją wielopostaciowość, jako 

 charakterystyczną cechę dziedziczną. Zasługuje jeszcze na uwagę 

 fakt, że o wiele więcej występuje w linji tej krańcowych form grzbie- 

 cistych, niż form pośrednich. Ma to ważne znaczenie dla zrozumie- 

 nia krzywych zmienności, wykreślonych dla badanej rasy. Cechą, da- 

 jącą się ująć liczbowo, jest tu średnica korony, która wykazuje zna- 

 czne wahania od ważkich kwiatów grzbiecistych do rozwartych lejko- 

 watych. Liczby, uzyskane przez mierzenie średnicy korony ilustrują 

 też jednocześnie skalę zmienności dla ilości barwika czerwono-fiole- 

 towego w koronie, ponieważ istnieje ścisła korelacja między temi ce- 

 chami. W r. 1916-ym mierzone były kwiaty wszystkich osobników, 

 które miałam na polu doświadczalnem, i które wówczas zaliczałam do 

 rasy wielopostaciowej, gdyż kwiaty lejkowate tej rasy posiadają ściśle 

 ten sam fenotyp, co kwiaty rasy normalnej. Krzywa, wykreślona na 

 zasadzie zebranych pomiarów, posiada jeden wyraźny szczyt w środku 

 skali wahań dla korony lejkowatej (czyli na 4 cm.) lecz lewe ra- 

 mię krzywej tworzy jeszcze na 2 cm., (czyli w środku skali wahań 

 średnicy kwiatów grzbiecistych) wyraźne uwypuklenie. W latach na- 

 stępnych, t. j. w r. 1917 i 1918-ym" w miejscu tem wzniósł się drugi 

 szczyt dla kwiatów grzbiecistych, choć nie tak ostro zaznaczony, jak 

 szczyt kwiatów lejkowatych (Fig. 1 w tekście). Jednocześnie liczbo- 

 wy stosunek wzajemny roślin o kwiatach lejkowatych i grzbiecistych 

 zmienił się bardzo znacznie. Rośliny te znajdują się teraz mniej wię- 

 cej w równowadze. Przyczyny tych zmian, zaszłych w wyglądzie 

 krzywej od jednego roku do drugiego są następujące: krzywa, wy- 

 kreślona w r. 1916-ym obejmuje, prócz osobników, należących istotnie 



22 



