szachownicy (Tabela III). Otrzymujemy identycznie ten sam wynik co 

 i w pierwszym przypadku. Ta drugć. hypoteza jest jednak prostsza 

 i wydaje mi się bardziej prawdopodobną. Która z nich odpowiada 

 rzeczywistości? Na to pytanie mogą dać odpowiedź badania cytologicz- 

 ne względnie krzyżówki „łańcuchowe". Te ostatnie zapoczątkowałem w r. b. 

 Zachodzi pytanie czy wogóle pary genów A — x, B — y, G — z 

 oraz a — X, h — Y, c — Z bywają rozłączane? Otóż są dane, które 

 wskazują, ze proces ten aczkolwiek rzadko, odbywa się jednak. W ra- 

 mach pewnej prawidłowości, polegającej na tem, że w miarę przecho- 

 dzenia od roślin posiadających wyraźne główki do roślin pozbawić- 



Fig. 2. 



nych główek spotykamy liście coraz silniej powcinane i pofryzowane — 

 że w ramach tej prawidłowości występują załamania. Zdarza się, że 

 roślina wykazująca silniejszą tendencję zwijania główek, posiada liście 

 zbliżone bardziej do jarmużu niż inna roślina, która tę zdolność zwi- 

 jania główek posiada w słabszym stopniu zaznaczoną. 



Fig. 2, Tabl. II przedstawia roślinę, której większość liści skie- 

 rowana jest pod ostrym kątem ku górze; liście te są wygięte w spo- 

 sób charakterystyczny. Na fig. 1, Tabl. III widzimy roślinę w której 

 tylko nieliczne wierzchołkowe listki zdradzają tendencję zwijania się 

 w główkę; pomimo to liście tej rośliny są bardziej zbliżone do liści 

 kapusty niż u poprzedniej. Tabela III wskazuje, że jeżeli roślina zawie- 



