krzyżowania brane były wszystkie typy kwiatów. Zawiązywanie owo- 

 ców zarówno na krzakach wielopostaciowych, jak i na P. grandiflora 

 odbywało się łatwo, to też w r. 19]8-yn:i otrzymałam z tycłi krzyżó- 

 wek znaczną ilość, nasion. 



Pierwsze pokolenie mieszańców było cłiarakterystyczne. Składało 

 się z siedemdziesięciu przeszło roślin, pocłiodzącycłi ze skrzyżowania 

 P. grandiflora z dwoma krańcowemi typami kwiatów pierwszej rasy 

 wielopostaciowej, oraz z pięćdziesięciu mniej więcej roślin krzyżówki 

 tej rośliny z obu typami kwiatów drugiej rasy wielopostaciowej. Wy- 

 gląd roślin F^ niezależny był od typów kwiatów krzyżowanycłi; bez 

 względu na to, czy rośliny i^i pocłiodziły od kwiatów lejkowatycłi, czy 

 też od wązkicłi grzbiecistych, były one wszystkie identyczne. Naogół 

 Fy krzyżówki tP. grandiflora z obu rasami wielo oostaciowemi było 

 jednakowe: wszystkie rośliny posiadały wielkie korony P. grandiflora 

 z niezwiększoną skalą wahań. Stąd wniosek, że wielka korona P gran- 

 diflora dominuje nad małą koroną P. vlolacea, zaś jednopostaciowość 

 kwiatów (węższa skala wahań) dominuje nad wielopostaciowością. Na- 

 wet barwa kwiatów w obu krzyżówkach była jednakowa: odpowiadała 

 ona barwie kwiatu P. grandiflora, identycznej z barwą normalnych 

 kwiatów pierwszsj rasy wielopostaciowej. Druga rasa wielopostaciowa 

 różni się właściwie od pierwszej w barwie kwiatu tylko brakiem fiole- 

 towego podłoża, które zostaje wprowadzone do roślin F^ przez P. gran- 

 diflora, w obu krzyżówkach więc występują kwiaty czerwono-fioletowe. 



Rośliny F^ okazały się trudne bardzo do rozmnożenia. Pierwot- 

 nie próbowałam otrzymać nasiona drogą samozapylenia, co jednak nie 

 dało wcale rezultatu, później więc stosowałam metodę obcozapylenia 

 w obrębie każdego numeru, tj. roilin pochodzących z nasion jednego 

 owocu. W ten sposób obserwowałam dość szybkie i łatwe zawiązywa- 

 nie owoców, ale niestety w ogromnej większości było to tylko zjawisko 

 t. zw. phenospermll (2) W jednych owocach zalążki nie zostały wogóle 

 pobudzone do rozwoju, w innych, gdzie nasiona były pozornie wy- 

 kształcone normalnie, okazała się większość ich znaczna niezdolna do 

 kiełkowania. Z tego powodu musiałam zrezygnować ze znacznej części 

 materjału, gdyż potomstwo poszczególnych roślin składało się zaledwie 

 z 7 — 15 osobników. Opracowałam zatem w jPg tylko krzyżówkę P. _9raw- 

 dlflora z rasą wielopostaciowa o węższej skali wahań, gdzie rozpo- 

 rządzałam niezbyt wielkim wprawdzie, ale wystarczającym materjałem, 

 aby móc zorjentować się w zagadnieniach postawionych. 



W F2 krzyżówki tej wystąpiły nowe zupełnie kombinacje czyn- 

 ników, oraz zostały odtworzone kombinacje już spotykane. Rośliny 



37 



