nych przez określone czynniki. Nie każdy z nich może ujav nić się 

 oddzielnie, gdyż niektóre z nich wykazują wzajemną lub jednostron- 

 ną zależność. Przez kolejne usuwanie czynników barwy docieramy 

 w końcu do podłoża, którem są kwiaty białe, przedstawiające genotypy, 

 które nie posiadają w utajeniu pozytywnych allelomorfów. 



Badania dotychczasowe. 



W pracach dotychczasowych nie znajdujemy dokładnej analizy 

 genetycznej barwy kwiatów Nicotiana. Cecha ta traktowana była 

 naogół bardzo pobieżnie. 



Lock (12) bada liczne krzyżówki gatunkowe tytuniu i uwzględ- 

 nia również dziedziczenie barwy kwiatów, omawiając charakterystycz- 

 niejsze rozszczepienia, lecz bez sprowadzania ich do stosunków liczbo- 

 wych. Według tego autora barwa korony N. Layigsdorffii jest domi- 

 nująca w stosunku do korony niezabarwionej (białej) N. affinis, jaś- 

 niejsze zaś i ciemniejsze odcienie barwy zielonej dają się wyjaśnić 

 heterozygotycznym i homozygotycznym charakterem osobników. Co się 

 tyczy krzyżówek N. Langsdorffii z N. forgetiana, oraz z innemi gatun- 

 kami, których korona zawiera barwiki antocjanowe, autor wypowiada 

 pogląd, że dziedziczenie barw zdaje się być zawiłe. W F2 wychodzą 

 z rozszczepienia serje osobników czerwono i fioletowo-kwitnących, z któ- 

 rych każda obejmuje rozmaite odcienie barw. Wprawdzie ilość osob- 

 ników F2 nie jest dostateczną, aby rozszczepienie dało się sprowadzić 

 do określonych stosunków liczbowych, ale w każdym razie autor kon- 

 statuje, że serje czerwono kwitnących roślin są liczniejsze, niż osob- 

 ników o kwiatach fioletowych (str. 223). - 



East (5) podjął raz jeszcze zbadanie czynników barwy kwiatu 

 N. Langsdorffii. W przeciwstawieniu do L o c k ' a, doszedł on do 

 wniosku, że zjawisko rozszczepienia nie jest tu tak proste; stosunki 

 liczbowe nie dają się ściśle sprowadzić do teoretycznego 3 : 1, gdyż 

 zawsze otrzymuje się nadmiar kwiatów zielonych, a wyraźny deficyt 

 po stronie białych. Ta przewaga kwiatów zielonych (=„yellow" East'a; 

 kwiaty N. Langsdorffii nie są jednak żółte, lecz bladozielona ich 

 barwa wywołana jest obecnością ziarn chlorofilu) każe przypusz- 

 czać jakąś komplikację w dziedziczeniu; w każdym razie autor stwier- 

 dził, że białokwitnące rośliny nie wydają nigdy zielono-kwitnących po 

 samozapyleniu. 



Wzmiankę o dziedziczeniu barwy korony w krzyżówkach w obrębie 

 gatunku Nicotiana tabacum znajdujemy u G. Howard (7). Autorka 



51 



